Tijdens de Ramadan, die loopt van 17 februari tot en met 19 maart, vasten moslims van zonsopgang tot zonsondergang: ze eten, drinken en roken niet gedurende de dag. Maar wat doet dat eigenlijk met je concentratie en productiviteit tijdens een normale werk- of schooldag? Om dat te onderzoeken, doen redacteuren Indy van Beers en Cas Witvliet één dag mee aan de Ramadan en ervaren ze zelf wat het effect is op hun focus, energie en prestaties.
Ochtend
Indy:
Mijn wekker gaat om 4.30. Op de een of andere manier sta ik meteen op om maar te gaan eten. Ik heb niet superveel trek, maar ik weet dat ik veel moet eten en drinken om deze dag een beetje te kunnen functioneren. Ik begin met drie eieren met een beetje zout. Tijdens het maken van mijn eieren drink ik uit mijn waterfles, zodat ik genoeg vocht binnenkrijg.
Vervolgens eet ik nog een bak kwark met banaan, lijnzaad, havermoutvlokken en een beetje pindakaas. Dit krijg ik uiteindelijk niet op, omdat het zo vullend is op de vroege ochtend. Ook eet ik nog even een sinaasappel voor de vitamines. Ik sluit mijn ontbijtje af met drie dadels en een hele fles water.
Als ik weer naar bed ga, zit ik enorm vol en kom ik lastig in slaap. Die nacht moet ik drie keer naar de wc, omdat ik zoveel water heb gedronken.
Cas:
Vroeger dan gewend gaat de wekker: 4.25 om precies te zijn. Met frisse tegenzin en een vermoeid lichaam sta ik op en warm ik mijn pasta pesto op. Nadat ik met veel moeite het flinke bord pasta naar binnen heb gewerkt, neem ik nog een bak kwark met een appel.
Een vriendin van Indy, die meedoet aan de Ramadan, geeft ons het advies om veel water te drinken. Dus werk ik nog zo’n tien glazen water naar binnen. Misselijk en met een volle buik ga ik weer naar bed.
Indy:
Als ik in de ochtend voor de tweede keer wakker word, ben ik heel erg moe. Ik heb geen honger, maar wel zin in een glas water. Ik fiets naar school en krijg onderweg steeds meer dorst, omdat ik me moet inspannen. Rond 9.30 kom ik op school aan. In het begin gaat alles prima, maar een half uur later krijg ik steeds meer honger, ook omdat de mensen om mij heen aan het eten zijn.
Cas:
Rond een uur of negen gaat mijn wekker voor school. Daarvoor ben ik al twee keer wakker geworden, omdat ik zo nodig moet plassen. Het is dus een volledig gebroken nacht. Ik heb nu al respect en bewondering voor de mensen die dit een maand kunnen volhouden, en dan moet de dag nog beginnen.
Middag
Indy:
Om 11.30 krijg ik nog meer trek dan ik al had. Ik vind het lastig om me op een taak te focussen. Om me heen zitten veel mensen te drinken en te eten en ik ruik de geur van pindakaas. Daardoor krijg ik alleen maar meer honger.
Het is nu 13.00. Ik voel me licht in mijn hoofd en kijk YouTube-filmpjes. Het concentreren gaat heel lastig. Ik pleeg nog een paar belletjes, maar ik merk dat ik me nog steeds lichter in mijn hoofd voel. Ook heb ik het gevoel dat de dag heel langzaam gaat: het is nu pas middag, terwijl het voor mijn gevoel al rond vijf uur is.
Cas:
De uurtjes daarna verlopen prima en ik kan me nog steeds redelijk focussen. Vanaf 13.00 gaat het concentreren lastiger en wanneer iemand wat tegen me zegt, heb ik moeite met de informatie verwerken. Iedereen om me heen is aan het eten, wat het nog lastiger maakt.
Een voordeel is dat we het samen doen, dus je weet dat je niet de enige bent met honger en een mindere focus.
Indy:
Het is nu 14.30 en het lichte gevoel in mijn hoofd blijft aanhouden. Ik ga wel verder met mijn werk, omdat dit voor afleiding zorgt. Als ik op Instagram scroll, zie ik allerlei filmpjes over eten, waardoor ik alleen maar meer honger krijg. Mijn maag maakt nog geen grommende geluiden, maar ik voel wel dat hij erg leeg is en behoefte heeft aan voedingsstoffen.
Cas:
Eind van de middag begin ik licht in mijn hoofd te worden en eigenlijk doe ik helemaal niks meer qua school. Ik heb enorme dorst en begin steeds meer hoofdpijn te krijgen. Om half 5 ga ik naar huis en ga ik even een half uur in bed liggen. Puur om de tijd te doden, maar eventjes slapen lukt ook niet, omdat ik zoveel honger en dorst heb.
Avond
Indy:
In de avond moet ik trainen. Net voor de training mag ik eten: om 18.52. Ik eet twee wraps met krokante kip, tomaat, komkommer en rode ui. Ook drink ik veel water. Het voelt als een soort opluchting omdat ik na zoveel uren eindelijk kan eten. Tijdens de training merk ik dat ik me heel slap voel. Ik presteer minder dan normaal en heb veel dorst. Ik had verwacht dat ik na de training veel honger zou hebben, maar dat is totaal niet zo.
Na mijn training rijd ik naar huis met een volle fles water. Ik kom thuis en deze fles is helemaal leeg. Ik heb nog drie kipjes in de oven liggen en een kaneelbroodje. Ook pak ik twee grote glazen melk en dan kan ik met een vol buikje naar bed.
Cas:
Rond vijf uur ga ik wat vrienden helpen met klussen in hun nieuwe huis. Inmiddels zijn de honger en dorst op hun hoogtepunt en voel ik me licht in mijn hoofd. Tijdens het klussen ben ik niet veel waard en als ik zware spullen moet tillen, heb ik het gevoel dat ik bijna omval. Om 18.52 zijn we nog niet klaar, dus loop ik snel even naar de supermarkt om een pizzabroodje en een blikje ice tea te halen. Toch heb ik nog steeds enorm veel honger en dorst en heb ik niet het gevoel dat het helpt.
Rond een uur of acht kan ik eindelijk uitgebreid eten. In een restaurant bestel ik een grote pizza en een karaf water. Ik kom helemaal bij en ben opgelucht dat het erop zit.
Conclusie
We hadden verwacht dat het zwaar zou zijn. Wat het vooral pittig maakte was dat we in de nacht moesten opstaan en daardoor heel de dag door heel moe waren. Ook moesten we allebei vaak plassen in de ochtend, waardoor we niet in slaap konden komen. Honger hadden we allebei nog niet in de ochtend. We hadden vaak last van een droge mond. In de loop van de dag merkte we ook allebei dat de concentratie steeds minder werd, waardoor we nog lastig aan het werk konden. Mensen om ons heen aten de hele tijd, waardoor wij getriggerd raakten en ook steeds meer honger kregen. Het was dus zwaar, maar dat had voor ons meer te maken met het opstaan in de nacht en de mensen om ons heen die wel konden eten.
