Uit recente cijfers van het CBS blijkt dat het reëel beschikbaar inkomen van huishoudens hoger zou zijn dan een jaar eerder. Dit komt door een stijging van beloningen en lonen van werknemers, maar uitkeringen zouden ook omhoog zijn gegaan. Echter merkt niet iedereen wat van deze stijging. ‘Mijn portemonnee schreeuwt,’ vertelt Patty
Extra werken loont niet
Patty (47) uit Oostburg is al acht jaar een alleenstaande moeder (in verband met privacyredenen hebben we haar naam gefingeerd). Financieel heeft ze nooit problemen gehad, maar sinds haar zoon achttien is geworden, is het tij gekeerd. ‘Toen mijn zoon achttien werd, verviel het kindgebonden budget en daar heb ik rekening mee gehouden.’ Door omstandigheden moest haar zoon stoppen met zijn voltijdopleiding. Nu doet hij dus een deeltijdopleiding en wordt zijn salaris meegerekend in het gezamenlijke inkomen. ‘Door de herberekeningen mis ik € 800,- in de maand.’ Dat is een flinke hap uit het inkomen. Hierdoor is mevrouw meer gaan werken. Haar nieuwe inkomen heeft zij doorgegeven, maar uiteindelijk is zij er nog meer op achteruitgegaan. ‘De komende vier maanden krijg ik niks meer aan zorg- en huurtoeslag. Het bedrag waar ik recht op had, heb ik al gekregen voordat mijn nieuwe contract inging. Alles wat ik extra zou verdienen, lever ik nu allemaal in en nu mis ik maandelijks € 1000,-.’
Het inkomen kan wel omhoog zijn gegaan, maar de vaste lasten zijn er nog steeds en die stijgen ook. ‘Gas/licht en water zijn omhooggegaan; zorgverzekering en eigen risico ook. Mijn huur stijgt elk jaar met 3 procent aangezien ik particulier huur. Ik moet voor mijn bankpas betalen en nog boodschappen doen. Het tikt allemaal aan!’ Ze geeft aan dat er vast gezinnen zijn die het erger hebben. Ze schrok ervan dat de middenklasse nu ook wordt getroffen.
‘Ik schaam me‘
Patty geeft aan stress te ervaren en schaamt zich voor haar financiële situatie. ‘Ik kan bepaalde maanden niet rondkomen terwijl ik op papier ‘genoeg’ zou moeten verdienen.’ Niet alleen op financieel gebied raakt het haar, maar ook op sociaal vlak. ‘Als vriendinnen wat willen drinken of ergens een hapje willen eten, moet ik nee zeggen omdat ik het geld er niet voor heb. Ik wil niet elke keer nee zeggen, dus dan bedenk ik excuses en daar voel ik mij dan schuldig over.’ Ze vertelt dat ze zich schaamt en de werkelijke reden niet durft te benoemen. Voor haar vriendinnen zou ze graag ‘ja’ willen zeggen. Maar als ze dit doet, schreeuwt haar portemonnee en moet ze een week brood en noedels eten. ‘Waar je vroeger voor bruinbrood 65 cent betaalde, betaal je nu € 1,89. En dan ga ik niet eens naar de bakker.’ Nu is dit een relatief laag bedrag, maar het helpt niet mee in het totale plaatje.
Patty leeft minimaal. Ze gaat niet op vakantie en heeft geen auto voor de deur. Door haar financiële situatie kan ze ook niet sparen voor haar rijbewijs. Ze gaat één keer per anderhalf jaar naar de kapper en kleding bestelt ze via Chinese websites. Maar ook bij deze bedrijven stijgen de kosten. ‘Ik koop boodschappen die in de actie of aanbieding zijn. Ik heb zelfs naar de voedselbank gebeld en informatie ingewonnen. Maar op papier verdien ik hier te veel voor.’ Verder vertelt ze ook dat ze rekening houdt met energieverbruik. Zo zet ze haar kachel niet aan en houdt ze de lampen zoveel mogelijk uit. ‘Tuurlijk krijg ik wel vakantiegeld, maar dat spreid ik over alle maanden, zodat ik maandelijks meer kan besteden. Maar tegenwoordig geef ik het alleen uit aan de vaste lasten.’ Vakantie zit er dus niet in.
Zoonlief draagt bij
‘Ik vind het verschrikkelijk dat ik aan mijn zoon moet vragen om financieel bij te springen.’ Ze wil dat hij lekker kan sparen en genieten van zijn leven, maar alleen redt ze het niet. Ook heeft ze bij haar moeder moeten aankloppen. Ze hadden overwogen om haar zoon in te schrijven bij haar moeder, aangezien de woningmarkt het onmogelijk maakt voor hem om op zichzelf te wonen. Echter wordt haar moeder dan gekort, dus die optie valt ook weg. Ook gaf ze aan best kleiner te willen wonen. Maar de sociale huur heeft een wachtlijst van hier tot Tokio. Het wringt aan alle kanten. ‘Ik zit klem, ik werk hard en ik weet niet wat ik verkeerd doe.’
Optimistisch blijven
Door creatief te zijn redt Patty het nog steeds, maar dat houdt een keer op. ‘Het maakt mij angstig voor de toekomst.’ Ze houdt haar hart vast als er thuis iets kapotgaat. ‘Dan moet ik dat op afbetaling kopen, wat je niet wilt. Op lange termijn is dit duurkoop in verband met rente.’ In de toekomst hoopt ze dat er meer naar de individuele mensen wordt gekeken. Volgens Patty is er nergens een website of meldpunt waar ze hulp kan opvragen. Waar ze wel en niet recht op heeft, moet ze helemaal zelf uitzoeken.
Verder hoopt ze dat de jeugd de kans krijgt om te sparen zonder dat ouders daarbij belast worden. Het zou helpen als de grens van het gezamenlijke inkomen omhoog wordt gezet of er meer starterswoningen worden gebouwd. Zodat haar zoon later ook een plekje heeft en zij niet langer belast wordt. ‘Ik wil hem niet het huis uit hebben, maar ik zou minder belast willen worden.’
- Volledige naam is bekend bij de redactie
