Het is een vreemde gewaarwording. Een groep van zo’n honderd Nederlanders die op een zaterdag rondstruinen door de straten van het Engelse kuststadje Scarborough. Toch was dit beeld het afgelopen weekend écht. Wat bijna een jaar geleden begon als een idee van podcastmakers Ferry de Bont, Joop Buyt en Lars van Velsum, resulteerde op zaterdagmiddag 28 maart in een volle tribune bij de plaatselijke voetbalclub. “Iedereen die ooit van ons gehoord heeft, heeft deze reis meegekregen.”

De podcast De Eerste De Beste (DEDB) is al een aantal jaar bezig aan een opmars in de Nederlandse voetbalwereld. Sinds de start in 2021 behandelen NAC-supporter Ferry, ADO-supporter Joop en presentator Lars iedere week het wel en wee van de Nederlandse eerste divisie. Ondanks dat het bespreken van het tweede voetbalniveau van het land klinkt als iets voor een heel kleine markt, wordt de voetbalpodcast erg goed beluisterd. Dat wordt bewezen op de georganiseerde borrels, waar de podcastmakers samenkomen in een voetbalkantine om te ‘borrelen’. Maar hoe komt een podcast over een Nederlandse voetbalcompetitie terecht in een Engelse stad met een voetbalclub op het zesde niveau?

Lidmaatschap

“In Scarborough snapten ze er natuurlijk ook helemaal niets van”, vertelt Ferry. “Het is Joop zijn idee geweest. Wij hebben naast onze reguliere podcast op de woensdag ook een vrijmibo-aflevering op de vrijdag, en we zochten een beetje iets dat we konden gebruiken als een rode draad voor die afleveringen.” Joop kwam met het idee om hen in te kopen in een Engelse voetbalclub, die club dan te volgen en bespreken in de vrijmibo-afleveringen.

“Toen we in Scarborough waren, gaven we interviews aan lokale kranten”

Na een shortlist te hebben gemaakt van een aantal interessante clubs, kwam Scarborough Athletic er als beste uit. Joop: ”Scarborough is honderd procent fan-owned, je koopt dus via een soort lidmaatschap, dat zo’n vijftien pond kost, wat zeggenschap.” Ook was Scarborough een veel kleinere club in vergelijking met de andere clubs van de shortlist , en dat is volgens Ferry niet onbelangrijk. “Men voelt het meer bij een club als Scarborough dan bij een club een paar niveaus hoger. Je hebt net iets meer invloed. Toen we daar waren, hebben we ook interviews aan lokale kranten gegeven. Je hebt iets meer bekendheid.” Maar dat is volgens Joop niet het enige: “De stad Scarborough heeft de meeste pubs per inwoner.”

Uiteindelijk kopen de heren, samen met ruim vierhonderd luisteraars, een lidmaatschap van de club, en startte het plan om een reis te plannen naar Engeland. Al was dat wel een uitdaging. “Er is geen vliegveld in Scarborough”, vertelt Ferry. “Er is ook geen rechtstreekse bootverbinding, dus iedereen die mee wilde, zou er moeite voor moeten doen.” Na verschillende bus- en bootverbindingen, kwamen de circa honderd Nederlanders aan in een pub. Na verzameld te hebben, vertrok de nieuwe supportersgroep, de Dutch Seadogs, richting het stadion.

Kon beter

Door verbouwing aan het stadion in Scarborough, speelt de club tijdelijk in een stadion in Bridlington, een stadje dat zo’n veertig minuten rijden van Scarborough ligt. Ter vergelijking: Het is ook veertig minuten rijden van de Johan Cruijff Arena in Amsterdam naar stadion Galgewaard van FC Utrecht. Eenmaal aangekomen kon het feest dan eindelijk beginnen. De sfeer zat er goed in, en er werd volop gezongen op de tribune. Al was er één klein minpuntje, vertelt Ferry. “Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven zo’n slechte wedstrijd heb gezien.” Joop vult lachend aan. “Dat dachten de spelers zelf ook. Het kon allemaal wel wat beter.”

In de rust van de wedstrijd kon er nog een podcast worden opgenomen in het hok van de commentator. “Dat was een geweldige half-time show“, lacht Joop, die het lastig vind om één absoluut hoogtepunt uit te kiezen van de trip. “Er is zo veel gebeurd. Of het nou de polonaise op Laat De Zon In Je Hart was in een café was, of dat Ferry de gesponsorde wedstrijdbal van vijfhonderd euro de Noordzee in schoot, alles was leuk.”

“Ik heb dat filmpje misschien wel vijftig keer gezien”, lacht Joop.

Nachtwacht

Het was volgens de heren een reis om nooit meer te vergeten. Dat komt mede omdat de sfeer tussen alle meegekomen luisteraars niet beter kon, vertelt presentator Lars. “Er was wel een opstootje tussen wat fans van NAC en VVV Venlo, maar achteraf hoorde ik dat dat echt niets voorstelde. Het waren een paar lamme gasten die een discussie kregen welke club mooier was. Verder is er nul bonje geweest”, lacht de presentator. “We hebben gewoon zo veel gelachen”, vervolgen Ferry en Joop. “We kwamen bijvoorbeeld na de wedstrijd een groep jonge gasten tegen, volledig in hooligan-outfits.” Op de vraag van Joop aan één van de jongens hoe oud hij was, was het antwoord duidelijk. “I’m fourteen years old, and I’m fucking pissed.”

Ook de gemaakte foto’s van het Nederlandse publiek dragen bij aan de nu al legendarische trip. “Sommige foto’s zijn echt een soort Nachtwacht”, vertelt Lars. “Als je op sommige foto’s inzoomt, en kijkt hoe mensen erop staan, wat ze doen, sommigen die op een bepaalde manier staan te kijken of anderen die helemaal uit hun plaat gaan. Echt geweldig.”

De vraag of de podcast volgend jaar weer die kant op gaat, hoef je niet te stellen. Maar ook op de vraag wat het aantal luisteraars zal zijn die dan mee gaan, is Joop heel duidelijk. “Vijfhonderd!”