‘Ik zou ook wel eens een ei terug willen gooien op die jochies’, vertelt Sylvia Joachems. Sylvia woont op kamers in Tilburg samen met huisgenoot Sjoerd van dongen. Zij wonen in de wijk Broekhoven met 10 mensen in een studentenhuis. Een jaar geleden werden er voor het eerst eieren op hun huis gegooid. Afgelopen zondag, 6 september, was het zelfs twee keer op één dag raak. ‘Voor je het weet, flikkeren ze ineens een cobra naar binnen.’ 

Het is zondagochtend en Sylvia komt net terug van een ontspannen anderhalf uur zwemmen. Alleen verandert dat ontspannen gevoel al snel. Terwijl ze haar fiets voor haar raam neerzet, ruikt ze de geur van rauw ei. Ze wist meteen hoe laat het was. Haar raam is weer bekogeld met eieren.  

Een half uur later zit ze rustig in de keuken bij te komen als haar huisgenoot binnenloopt. Hij vertelt dat er een ei op het raam zit. Sylvia vertelt hem dat ze dat al wist, maar hij zegt dat het echt 5 seconden geleden is gebeurd. ‘WAT?! Twee keer op één dag, dat is echt bizar!’, roept Sylvia door de keuken. Dit keer zit het ei op het raam van haar huisgenoot Sjoerd. Volgens hen is het nooit bij de buren gebeurd. Het kan toeval zijn, maar dat lijkt ze sterk. ‘Als het herhaaldelijk gebeurt bij hetzelfde huis, dan begin ik me wel af te vragen waarom?’ 

Sylvia vindt het nu mooi geweest en belt direct de politie. Zij geven aan dat als het nog een keer gebeurt, ze moeten terugbellen. Wat ze een half uur later ook doet. Niet veel later staan de wijkagenten voor de deur. Helaas kunnen zij vrij weinig doen, aangezien er geen duidelijke camerabeelden van het moment zijn. Een goede beschrijving van de daders hebben ze ook niet. Wel zou het gaan om een groepje jongens van rond de dertien jaar. Van Sylvia hoefde het niet dat ze langskwamen. Ze heeft nu niet de behoefte hier een heel ding van te maken. ‘Het boeit me ook weer niet zo veel.’ 

De mogelijke reden

Volgens Sylvia zijn de wijkagenten verder ook niet bekend met de overlast van eieren gooien in de buurt. Hierdoor heeft zij het idee dat haar huis of een bewoner toch wel een doelwit is. De reden? Die weten zij niet. Het enige wat Sylvia zich kan bedenken dat er mee te maken zou kunnen hebben, was op de Roze Maandag, in Tilburg een aantal jaar geleden. ‘Ik was hier aan het feesten in mijn huis met wat vrienden. Ik ben dan altijd best wel schaars gekleed. Kinderen zagen mij toen door het raam heen en begonnen helemaal te schreeuwen en overdreven te doen naar mij.‘ Sylvia vertelt dat zij daarna ruzie kregen, omdat de jongens niet weg gingen en haar niet met rust lieten.

Zelf twijfelt ze alleen wel of dit de aanleiding is. Tussen dit moment en de eerste keer dat er eieren werden gegooid, zit namelijk best wat tijd.   

Nu vinden Sylvia en Sjoerd het nog niet zo erg. Ze zien het nog als kattenkwaad. Een grapje, dan volgens hen nog wel kan. Ze voelen zich verder ook nog niet bedreigd, maar ze beginnen zich wel af te vragen waarom het gebeurt? Sylvia voelt zich er dus toch niet helemaal prettig bij.  ‘Ik zou ook wel eens een ei terug willen gooien op die jochies. Alleen dan maak je zo’n situatie alleen maar erger. En voordat je het weet, flikkeren ze ineens een cobra naar binnen. Ja, dan vind ik het echt niet grappig meer.’    

Stank

Het is inmiddels een week later en als je door de straat loopt zie je de eieren nog steeds op de ramen zitten en de schillen van de eieren liggen nog steeds op de grond. Alsof het net is gebeurd. Nu lijkt het vooral op een onverzorgd studentenhuis. ‘Je begint het nu ook steeds meer te ruiken. Ik wacht eigenlijk tot ze het er eindelijk af gaan halen’, vertelt de 18-jarige Celine Makoya, die sinds een jaar in hetzelfde studentenhuis woont. Zelf wil ze het alleen niet doen, omdat het toch niet op haar raam zit.  

Los van dat het maar eieren zijn, is het wel vervelend. Er is namelijk ook weleens een keer een ei naar binnen gegooid, wat erg begon te stinken. Daarnaast was het die dag ook 36 graden, wat niet meehelpt. Het hele rolgordijn zat ook onder, wat er erg moeilijk vanaf ging. ‘Toen baalde ik er wel echt heel erg van.’  Dat de ramen onder het ei zitten komt zelfs bijna goed uit volgens Sylvia. ‘Dan krijgen die ook weer een beurt.’

Is het strafbaar?

Of een situatie strafbaar is, hangt van de omstandigheden af. Je bedreigd voelen en ook echt bedreigd worden is volgens de politie iets anders. Daarnaast gaf Sylvia aan dat zij en de rest van de bewoners zich nog niet bedreigd voelen. Op de site van de politie staat dat een bedreiging onder andere pas strafbaar is als dit met de dood is, er sprake is van ernstig letsel of als er sprake is van aanranding of verkrachting. Bovendien is er geen sprake van schade aan het raam. Mocht dit wel zo zijn, dan kan er verdere actie ondernomen worden en kan het strafbaar zijn.  

Helaas kon de politie er nu weinig aan doen volgens Sylvia. Zij kreeg het advies om het voor de volgende keer goed op beeld vast te leggen, zodat er bewijs is. De politie wilde verder geen wederhoor geven over hoe zij handelen in dit soort situaties. Zij gaven aan dat ze daar geen tijd voor hadden. 

De grote vraag wie erachter zitten en wat de reden is blijft dus nog onduidelijk.