Voor de Technische Universiteit in Eindhoven verzamelt zich een kleine groep om te protesteren tegen de banden van de universiteit met Israël. De opkomst is beperkt, maar de demonstranten zijn vastberaden om verandering te eisen. Op hun borden staan teksten als “Nederland, schande, bloed aan je handen” en “Elk leven een universum, stop genocide”. De groep wil dat de TU actie onderneemt, maar eerdere protesten hebben tot nu toe geen verandering teweeg gebracht.
Een van de aanwezigen vertelt dat zijn familie nog in Palestina woont. “Mijn oom woont in de Westelijke Jordaanoever. Hij heeft geen huis meer, en ik maak me zorgen.” Tijdens de demonstratie deelt hij speldjes met Palestijnse vlaggen en kufiya’s uit. Op een tafel ligt ook een foto van zijn familie en een QR-code voor donaties. Voor hem en de anderen vormt dit een belangrijke reden om hun stem te laten horen.
De demonstranten bestaan voornamelijk uit huidige studenten, aangevuld met oud-studenten die het belangrijk vinden om zich te blijven uitspreken. Volgens een van hen is de beperkte opkomst te verklaren doordat eerdere acties weinig effect leken te hebben: “Als de school niks doet en we geen resultaten zien, hebben veel mensen er denk ik geen zin in.” Toch blijft ze gemotiveerd. “Het is belangrijk dat we hier aandacht voor blijven vragen.”
Op de flyers wordt uitgelegd waar de studenten tegen protesteren. Onderzoekers van de universiteit werken samen met Shahar Kvatinsky, die naast zijn academische werk ook een commandant is binnen het Israëlische leger. Dit is voor de demonstranten een reden om druk uit te blijven oefenen. “Ze doen niks,” zegt een van hen tijdens het uitdelen van flyers.
Over de campus beweegt de groep zich met een megafoon en roept leuzen als “TU/G shame on you” en “Uni, uni, you can’t hide, you’re supporting genocide.” Wanneer ze een gebouw willen betreden, zegt de beveiliging dat dit alleen zonder megafoon mag. Die wordt opgeborgen en de demonstratie gaat verder. Onderweg worden flyers uitgedeeld; zelfs een beveiliger vraagt er om één. Binnen lijken de meeste studenten en medewerkers nauwelijks te reageren. De protesten zijn vaker gehouden, en dat is in het gebouw merkbaar.
De demonstranten lopen richting de ruimte van het Executive Board en herhalen hun leuzen: “Say it loud, say it clear: we don’t want war criminals here.” Een poging om de ruimte binnen te gaan wordt door de beveiliging tegengehouden en de deur wordt gesloten. De groep blijft roepen in de hoop dat ze toch gehoord worden.
Tijdens de actie wordt een demonstrant door beveiliging op de grond gewerkt. De groep verplaatst zich naar beneden en kijkt naar boven, waar de man nog in gesprek is met de beveiliging. Even later komen meerdere agenten ter plaatse. De demonstranten blijven leuzen roepen: “Set him free!” en “You are not alone!” De man op de grond roept terug: “Free Palestine!”
