TILBURG – “Liefde mag nooit pijn doen”, daarmee opende Aziza Aboulkacem-Jardaoui, PvdA-raadslid binnen de Gemeente Tilburg, de informatiebijeenkomst over intieme terreur en femicide gisteravond. Meteen een duidelijke boodschap voor de ruim negentig mensen die aanwezig waren in Stadstheater De Boemel. De avond bestond uit een informatieve presentatie, een slachtofferlezing en een livepanel met onder andere een voormalig huiselijk geweldpleger, een slachtoffer en de politie. Dit met als doel om Tilburgers te informeren over en bewust te maken van intieme terreur en femicide.

Terwijl de zaal langzaam volstroomde, was de organisatie nog druk bezig om de laatste puntjes op de i te zetten. Er werden extra stoelen bijgeschoven, want “we hebben op papier alleen al 92 aanmeldingen”. Wat meteen opviel was dat de gehele organisatiegroep uit vrouwen bestond – allemaal leden van de elf betrokken gemeenteraadspartijen –, en ook in het publiek was het aantal mannen op twee handen te tellen. Toch was Aboulkacem-Jardaoui erg tevreden over de opkomst van mannen. “Daar begint het uiteindelijk bij”.

Rode vlaggen
Dat bleek ook uit de presentatie van Maxime Schouten en Martine Verpalen, die beide werkzaam zijn bij Sterk Huis. Dat is een organisatie die mensen helpt bij een lastige of bedreigende (thuis)situatie, bijvoorbeeld bij huiselijk geweld of misbruik. Schouten en Verpalen zien in hun werk verschillende signalen die kunnen doelen op huiselijk geweld en intieme terreur, wat vaak bij de man begint en zich soms ook via de kinderen of via derden op de vrouw richt. “Soms zien we zelfs dat kinderen worden ingezet om slachtoffers te straffen, of dat het slachtoffer niet meteen geloofd wordt als ze eindelijk hulp durft te vragen.” Daarnaast is het volgens Schouten ook belangrijk om de twaalf rode vlaggen in een relatie te herkennen, zoals stalking, bedreiging of geweld. Wanneer de omgeving van een slachtoffer ziet dat dat wat er gebeurt niet normaal is of hoort, kan er sneller worden ingegrepen. “Wij weten als professionals wel wat de rode vlaggen zijn, maar eigenlijk zou iedereen dat moeten weten.”

Intieme terreur
Iemand die die rode vlaggen door eigen ervaringen heeft leren kennen, is Sélina van Gool. Zij is naar eigen zeggen jarenlang fysiek en geestelijk mishandeld door haar inmiddels ex-vriend, en schreef daar een boek over: Intieme terreur. “Ik ben geschopt, geslagen, bespuugd en opgesloten. En mijn kinderen hadden er ook last van.” Van Gool is moeder van twee jonge kinderen, die ze samen met haar ex-partner kreeg. Het delen van haar persoonlijke verhaal in Tilburg is volgens haar “lastig”. Toch staat ze zelfverzekerd en sterk op het podium: blazertje aan, op hoge hakken en vol overtuiging in de microfoon pratend. Zelfverzekerd, bedreven, ze doet het duidelijk vaker.

Van Gool is in haar lezing over haar eigen ervaring – vanaf de eerste politiemelding in 2012 tot aan de meest recente rechtszittingen afgelopen zomer – kritisch op het Nederlandse rechtssysteem. “Er worden tonnen en tonnen geld in hulpprocessen gestoken die uiteindelijk nergens toe leiden. Veilig Thuis, Jeugdbescherming, therapieën. Hoezo heeft de vader het recht om zijn kinderen te zien, als ze dat zelf niet willen?” Er volgde een diepe zucht. Wat ze zichzelf voornamelijk kwalijk neemt, is dat ze niet eerder is weggegaan bij haar ex. Waar Van Gool eerst nog niks achter het gedrag van haar ex zocht, want “je denkt: het is toch alleen maar leuk als iemand de hele tijd bij je wil zijn?”, sloeg die verliefdheid na een paar jaar om in geweld. En dat werd na de eerste keer alleen maar erger. “Ik liep op eieren, maar waarom eigenlijk? Ik had toch alles?” De schijn van het leuke leven dat naar buiten werd gebracht, vertaalde zich achter de voordeur in vernedering en mishandeling.

Nog een diepe zucht. “Ik ben bijna tien jaar gescheiden van tafel en bed, en nog steeds zit ik in de rechtbank.” Van Gool doet in haar lezing dan ook een beroep op de politie en op andere hulporganisaties. Zelf heeft ze ervaren dat alleen persoonlijke aandacht en het écht luisteren en kijken naar een verhaal helpt. “Laat je door die charismatische pleger niet inpalmen. Misschien is het tijd om te gaan focussen op hele duidelijke en gerichte plegersaanpak.” Applaus vanuit het publiek. Zichtbaar emotioneel en met een traan over de wang verliet Van Gool het podium.

Livepanel
Op vijf krukken in een halve maan namen Van Gool, Schouten, Verpalen en twee nieuwe gezichten plaats voor het livepanel. Igor Duijneveld was namens de politie Tilburg aanwezig en René Haring nam als voormalig pleger deel. Vanuit het publiek kwamen verschillende vragen, specifiek aan een spreker of in het algemeen voor het hele panel.

Zo beantwoordde de politie vragen over hoe zij met meldingen van huiselijk geweld omgaan. Van Gool trok zo nu en dan haar wenkbrauwen op, greep elke kans om in te haken aan. Ook zonder microfoon werd haar punt duidelijk: er moet iets veranderen. De inhoud, de toon, de manier waarop ze sprak; een applaus volgde telkens als ze klaar was.

Haring beantwoordde de vraag waarom hij heeft gedaan wat hij heeft gedaan – partner- en kindermishandeling – met een persoonlijk verhaal. “Ik ben opgegroeid in een gezin waar huiselijk geweld plaatsvond en toen ik ouder werd, was dat normaal. Ik wist niet beter. Tot ik het beest in mezelf zag.” Hij zocht hulp bij de politie, werd weggestuurd en vroeg toen zelf of hij opgepakt kon worden, veroordeeld kon worden en hulp kon krijgen. “Ik wist dat ik een gevaar voor mezelf en voor mijn partner was. Ik wilde een nieuwe start maken naar een andere René.” In zijn donkerblauwe maatpak, nette schoenen aan, haren gekamd, zat hij naast Van Gool op het podium. Niets deed nog denken aan zijn verleden als gewelddadige partner en (stief)vader. Dat hij is veranderd, heeft onder andere te maken met de hulp die hij uiteindelijk, na het zelf gevraagd te hebben, heeft gekregen. Daar is lef voor nodig. “We moeten intieme terreur blijven bespreken en met elkaar in gesprek blijven gaan.” Daar sloot ook Van Gool zich bij aan: “Mooi dat je aangeeft dat we met elkaar moeten blijven praten, niet over elkaar.”