Na een eerdere rechtszaak waar verdachte V. (22) werd veroordeeld voor poging tot doodslag, is er toch weer contact geweest. Na het al dan niet gedwongen opnemen van 5.000 euro op de pinpas van het slachtoffer, is V. samen met haar naar een hotel in Rotterdam gelopen. Hier zou hij haar een nacht vastgehouden en ook mishandeld hebben. De advocaat van het slachtoffer eist 8.000 euro immateriële schade met daarbovenop 2.050 euro voor materiële schade.

Op de avond van haar achttiende verjaardag overnachten ze voor het eerst samen in een hotelkamer, ondanks het contactverbod dat in 2022 was vastgesteld. Dit wordt een patroon: ze spreken stiekem af in hotels, zonder dat haar vader hiervan weet. Al snel stelt hij haar een ultimatum: zij moet hem het geld geven zodat hij haar (uit een eerdere rechtszaak opgelegde) schadevergoeding kan betalen. Als zij dit niet doet, wilt hij haar niet meer zien. In de zitting noemt hij het ‘krom’ om haar schadevergoeding nog verder te moeten betalen, terwijl het zo ‘gezellig’ was tijdens hun hernieuwde contact. 

Een tweede rechtszaak

Op 15 januari 2024 is het zo ver, en pint ze voor hem vijfduizend euro. Ze lijkt ‘afwezig’ en ‘gelaten’, beschrijven de rechters, waar V. het mee eens is. ‘‘Ze deed afwachtend, dus nam ik het voortouw.’’ In de zitting wordt V. aangeklaagd vanwege afpersing, mishandeling en vrijheidsberoving. Een maand later, op 17 februari, wordt V. opgepakt op het station van Tilburg voor het schenden van het contactverbod. Samen met zijn slachtoffer reist hij op dat moment terug met de trein vanuit een van de hotels.

Gedwongen of niet?

Het meisje werd langzaam weer verliefd op hem, waardoor de mate van dwang lastig te bepalen is. Ze zou bedreigd worden als ze niet zou opdagen: ‘‘Kijk wat er gebeurt als ik je 12 niet zie.’’, appt V. De officier neemt ook de eerdere poging tot doodslag in acht. V.’s advocaat beredeneert dat ze dus vrijwillig naar hem toe ging: ‘Ze kon ontsnappen, gaan en staan waar ze wilde, maar dat deed ze niet. (…) Wat is dan het dossier waard?’

Proces-verbaal

Er was een hevige discussie in de rechtszaal. Een onderdeel van het proces-verbaal ontbrak bij het dossier dat de advocaten en rechters hadden ontvangen. Toch wilde de officier van justitie hier wel op inhaken. Het ontbrekende onderdeel ging in op meerdere chatconversaties met een vriend van verdachte V. De officier van justitie noemde zinnen als: “Die kankerhoer wil niet dokken.” 

De advocaat van de verdachte ziet het proces verbaal als onbruikbaar. Deze is namelijk nog niet beoordeeld door experts als het Pieter Baan-centrum. De rechters nemen het missende onderdeel wel aan in het dossier, verklarend dat de rechtbank volledig geïnformeerd wil zijn over de zaak. De advocaat gaat hier meerdere keren op in waarop de rechters zich meermaals terugtrekken om hun besluit te bespreken. Toch blijven ze bij hun conclusie. 

Verleden van verdachte en slachtoffer

Verdachte V. heeft al eerder vastgezeten door conflict met de benadeelde partij. In 2022 is hij opgepakt voor het neer teken van het toen 15-jarige slachtoffer. Op dat moment hadden ze een knipperlichtrelatie. Dit werd later bewezen als poging tot doodslag, aangezien V. in een boze bui uit het niets een mes pakte, waarop hij het meisje in haar bovenbeen stak. Ze kon destijds net aan de dood ontsnappen doordat V. de ambulance belde en de slagaderlijke bloeding op tijd gestopt kon worden.

De verdachte V. werd veroordeeld voor 3 jaar celstraf en een 5 jaar durend contactverbod met het slachtoffer. Verder moest hij een schadevergoeding betalen van 8.155,67 euro.

Straf

Desondanks de inhoudelijke zitting niet volledig afgerond kon worden door het missende proces-verbaal, is het wel bekend wat de advocaat van het slachtoffer eist als schadevergoeding. Hij vroeg 8.000 euro immateriële schade en 2.050 euro materiële schade, met als onderbouwing dat EMDR en/of psychotherapie van pas kan komen voor het slachtoffer. Over 3 maanden staat de uitspraak ingepland, wanneer de experts een uitspraak over het proces-verbaal hebben. Wat de officier van justitie wel vraagt van de rechtbank is meer dan een contactverbod: “Het dossier ademt de angst dat nog een keer gebeurt, wat eerder al gebeurd is.”