De stad Rotterdam kleurde afgelopen zaterdag in alle kleuren van de regenboog. Een feestelijk gezicht, maar tegelijkertijd ook een herinnering aan een strijd voor gelijke rechten. “Het is een protest omdat we woede, hopeloosheid en pijn voelen.” Dit tijdens de Pride March, de afsluiting van Pride Week. De wandeling startte na een aantal speeches op het Stationsplein en eindigde op het Willemsplein.

Wie zaterdagochtend het Stationsplein opkomt lopen, wordt meteen duidelijk dat het hier om meer gaat dan een Pride-viering. “Vrijheid is een recht, be who you are and love whom you love, Trans women are women,” zomaar een greep uit teksten te vinden op de protestborden op het plein. Het plein is overspoeld door vrolijke kleuren. De regenboog is overal te zien, ondanks dat de zon niet schijnt. Regenboogsokken, regenboogspeldjes, regenboogvlaggen, regenboogkleurige glitter op gezichten, regenboogpetten, en ga zo maar door. De kleuren lijken alleen maar feller door de grauwe lucht die erboven hangt. Er is muziek, en mensen lachen luidkeels.

Roze in Blauw
Ook politie Rotterdam is tijdens deze March zichtbaar aanwezig, om te zorgen dat alles veilig verloopt. Tussen de agenten lopen ook agenten met een Roze in Blauw-speld op. Roze in Blauw is het politienetwerk voor de LHBTIQ+-gemeenschap. Een van de agenten vertelt hoe blij hij is te zien dat mensen die zichzelf normaal niet op straat laten zien, vandaag vrijuit mee kunnen lopen in de March. Hij zegt dat de strijd echt nog niet is gestreden. “Je zou denken dat juist ik als politieagent wel hand in hand zou durven lopen met mijn vriend. Maar vaak heb ik gewoon geen zin in opmerkingen.”

Politiek Statement
Iemand die meteen opvalt, is Thomas Von der Dunk. Hij heeft gekozen om mee te lopen, geboeid in een Amerikaanse gevangenisoutfit. Hierover zegt hij: “Ik draag dit omdat dit natuurlijk een verkleedpartij is. Maar het is ook een politiek statement. Met de verrechtsing, vooral binnen Amerika, worden mensen daar binnenkort bedreigd, of verdwijnen achter de tralies als ze homo zijn.” Hij legt uit dat hij een duidelijk statement wil maken: “Ik laat mij niet wegjagen.”

Pride is een Protest
“Hier is een niet zo subtiele herinnering dat Pride een protest is. Het is een protest omdat onze rechten ons zomaar afgenomen kunnen worden. Een strijd omdat onze queerbroers en -zussen in dit land en over de hele wereld constant gediscrimineerd worden. Het is een protest omdat we woede, hopeloosheid en pijn voelen.” Klinkt de speech van Oliver, een van de sprekers voorafgaand aan de March. Ook een van de vele wandelaars vertelt mee te lopen om deze reden. “Er is nog te veel homohaat. Zelf als homoseksuele man loop ik mee omdat de strijd nog steeds niet gestreden is. Pride is een feest, maar ook een strijd. Daarom vind ik deze March belangrijk, en ben ik ook blij te zien dat er zoveel mensen zijn.”