Tegenwoordig kan je er bijna niet meer omheen: datingprogramma’s op tv. Van B&B Vol Liefde en De Bachelorette tot aan Love Island en Married At First Sight: we kijken met z’n allen massaal mee met het liefdesleven van anderen. We genieten van een ongemakkelijke date of een (pijnlijke) afwijzing, maar we vinden het ook enorm lief als er iets romantisch gebeurt. Waarom vinden we het zo leuk om naar het dateleed van anderen te kijken? Psycholoog en relatietherapeut Jim Lasseur, die zelf tot de finale van De Bachelorette 2026 kwam, legt uit.
Naast je werk als psycholoog en relatietherapeut ben je ook ervaringsdeskundige. Waarom wilde je meedoen aan De Bachelorette?
‘’Ik had de oproep gezien en mezelf aangemeld, maar de vragenlijst was zo lang dat ik daar op een gegeven moment mee ben gestopt. Vervolgens werd ik benaderd door de productie, omdat ze mijn Instagramprofiel en telefoonnummer hadden. Dit gesprek was eigenlijk heel gezellig. Toen dacht ik: waarom zou ik dit eigenlijk niet doen? Ik was vrijgezel en de timing kwam goed uit.’’
Er zijn verschillende soorten datingprogramma’s op televisie en streamingdiensten. Waarom denk je dat we hier zo graag naar kijken?
‘’Een belangrijke verklaring is sociale vergelijking. Het is heel menselijk om jezelf met anderen te vergelijken. Dat heeft een evolutionaire basis, vroeger was het belangrijk om te kijken wat andere mensen in de groep deden en wat je daarvan kon leren.
Reality-tv is eigenlijk een soort psychologische speeltuin. Je kijkt naar anderen en denkt: zou ik dit ook doen? Ben ik socialer dan deze persoon? Vind ik mezelf aantrekkelijker? Hoe zou ik reageren? Dat hoeft niet per se slecht te zijn. Mensen zijn geïnteresseerd in gedrag van anderen, je kunt jezelf vaak herkennen in bepaalde mensen of eigenschappen.
Het is ook een vorm van escapisme, net als bij films en series kun je even loskomen van je eigen leven en helemaal verdwijnen in een programma.’’
Waarom zijn we zo geïnteresseerd in het liefdesleven van compleet vreemden?
‘’Het is interessant om te zien hoe anderen omgaan met liefde en relaties. Je ziet mensen die misschien bepaalde eigenschappen hebben die jij ook hebt, of je ziet dingen waarvan je denkt: zo zou ik nooit reageren. Het kan voor sommige ook een kleine ego-boost zijn. Je denkt dan: zie je wel, hij of zij kan het niet, maar ik wel.
Ik denk dat er tijdens het kiezen van deelnemers rekening gehouden wordt met of ze iets oproepen bij kijkers. Nu er steeds meer datingprogramma’s zijn, is het belangrijk om je te onderscheiden. Ik denk dat er daarom steeds vaker mensen worden gecast die interessant zijn om naar te kijken en waarin kijkers zichzelf herkennen.’’
Hebben datingprogramma’s invloed op onze kijk op daten en liefde?
‘’Ja, dat denk ik wel. Vooral als je nog aan het ontdekken bent wat liefde voor jou betekent, mensen leren namelijk voor een deel door naar anderen te kijken. Datingprogramma’s kunnen daardoor een beeld geven van hoe liefde hoort te zijn, terwijl het misschien niet de realiteit is.
Als je al een duidelijk beeld van liefde en relaties hebt, ben je waarschijnlijk minder snel beïnvloedbaar. Maar als je nog zoekende bent, kun je denken: dus zó moet ik zijn als ik iemand leuk vind. Als iemand op televisie heel brutaal is, dan kan je misschien ook denken dat jij ook zo moet reageren. Terwijl dat helemaal niet bij je hoeft te passen, dan kost het je alleen maar energie en werkt het averechts.
Het kan dus een negatief effect hebben. Je kan bijvoorbeeld ook je partner gaan vergelijken, vooral wanneer je eigen relatie minder goed gaat. Dan ga je bijvoorbeeld denken: de persoon op tv is heel romantisch, waarom is mijn partner dat niet?
Als je een gezonde relatie hebt, zou ik mezelf niet zo’n zorgen maken. Al denk ik dat films en series soms nog een groter effect kunnen hebben dan reality-tv.’’
Denk je dat datingprogramma’s echt kunnen werken?
‘’Het kan wel, daar zijn inmiddels wel een paar goede voorbeelden van. Maar ik denk dat het niet de meest sterke basis is, je moet er allebei echt voor kiezen om het ook buiten het programma vol te houden.
Als ik iets kon veranderen aan datingprogramma’s dan zou ik veel meer naar de psychologische kant kijken, maar ik ben bang dat het dan weer echt saai wordt. Ik zou het wel interessant vinden te onderzoeken hoe nabijheid en elkaar vaak zien invloed hebben op liefde. Een groot deel van de mensen die bij elkaar komen, komt bij elkaar omdat ze elkaar vaak zien. Maar dan krijg je weer allerlei praktische problemen: meer opnamedagen en meer kosten. Dus ik denk ook dat het vaak niet echt anders kan dan hoe het nu gaat.
Maar ik denk ook dat er nu al meer dan genoeg programma’s zijn. Ik ben wel voorstander van meer diversiteit in programma’s en in hoe we daten en liefde zien.’’






