Marie (28) begon haar studie grafisch ontwerp vol passie en creativiteit. Binnen een jaar veranderde die droom echter in een dagelijkse strijd: harde concurrentie, strenge docenten en een toxische sfeer dreven haar tot het uiterste. Zo ver dat ze in een burn-out belandde. In haar verhaal onthult Marie niet alleen hoe ze herstelde, maar ook welke onverwachte lessen ze onderweg leerde.

Van passie naar pressure
“Het eerste jaar was fantastisch,” vertelt Marie. “Ik kon experimenteren, had plezier in alles wat ik deed, en ging graag naar school.” Het tweede jaar bracht echter een andere realiteit. Marie koos voor de specialisatie Grafische Studio, maar kwam terecht in een omgeving vol competitieve medestudenten en harde docenten. “Iedereen was erop uit om beter te worden dan de ander. Fouten maakten was bijna niet toegestaan, en de kritiek van docenten was hard, ook voor kleine dingen. Het was echt een soort survival of the fittest.”

Deze competitieve wereld zorgde ervoor dat het plezier dat Marie had in de opleiding verdween. Het sloeg om in stress en faalangst. “Ik durfde niet meer te ontwerpen, want wat ik maakte was nooit goed genoeg. Als iets niet perfect was van de eerste keer, deed ik het liever niet.”

Een ijskoud studentenkot
Naast de druk van school had Marie te maken met slechte leefomstandigheden. Haar studentenkamer was ijskoud in de winter en had geen verwarming. Hierdoor bleef ze vaak onder de dekens liggen en miste ze lessen. “Het was zo koud in mijn kamer dat ik niet uit bed wilde komen ’s ochtends. Daarnaast at, studeerde en leefde ik vrijwel in mijn bed, onder de dekens. Tegen de tijd dat ik op school kwam, had ik het tweede lesuur al gemist. Dat liep steeds verder op, totdat ik bijna niet meer naar de les ging.”

Deze combinatie van prestatiedruk, faalangst en een oncomfortabele woonomgeving zorgde ervoor dat Marie zich uitgeput en gedemotiveerd voelde. “Ik zag gewoon het nut niet om op te staan.”

Leven voor de avond

Hoe minder Marie de lessen bijwoont, hoe meer ze in het café is te vinden met haar vrienden. “Ik leefde eigenlijk vooral ’s avonds. Uitgaan was voor mij een manier om te ontsnappen aan mijn dagelijkse realiteit. Als ik met mijn vrienden was kon ik mijn zorgen even vergeten. Dit zorgde ervoor dat ik steeds later uit bed kwam en in de avonden pas dingen ging ondernemen.”

Haar burn-out wijdt Marie niet volledig aan school. “Het ging niet alleen om school. Het was ook het leven op kot, de sociale druk, roken, feesten. Alles bij elkaar zoog mijn energie eruit.”

Tijd voor een andere omgeving

Voor Marie was het duidelijk wat moest veranderen: haar schoolroute, woonsituatie en wat ademruimte. “Ik wist eigenlijk precies waar mijn burn-out door was ontstaan, hoe gek dat ook klinkt. Ik besloot het vak Grafische Studio per direct te laten vallen. Deze toxische leeromgeving was iets waar ik absoluut niet naar terug wilde keren. Ik merkte dat dat me gelijk veel rust gaf.”

Ook besluit Marie om haar eenzame en koude studentenkamer achter zich te laten. “Ik ben in het studentenhuis van een goede vriend van mij gaan wonen. Hierdoor had ik meer sociale interactie, dat kon al iets kleins zijn als even buiten samen roken.” Deze verandering gaf haar niet alleen een betere fysieke ruimte, maar ook sociaal contact dat haar motiveerde om uit bed te komen en kleine dagelijkse routines weer op te pakken.

Grenzen bewaken

Terugkijkend op haar burn-out vertelt Marie dat de grootste les is geweest om haar eigen grenzen te bewaken. “Ga op je gevoel af, wees eerlijk over je grenzen en wees niet bang om hulp of verandering te zoeken. Het is nooit te laat om het roer om te gooien. Op je school is er de mogelijkheid om met een psycholoog te praten of je kunt hiervoor naar de huisarts. Het duurde bij mij lang voor ik dit wist, maar de mogelijkheden zijn er.”

Te hoge werkdruk

Marie is het ook oneens met de hoge verwachtingen vanuit opleidingen. “Ik vind dat opleidingen soms veel te veel van studenten verwachten. De workload was bij grafisch design ontzettend hoog, en daarnaast werkte ik ook nog een bijbaan, hier was eigenlijk helemaal geen tijd voor. Hierdoor was er amper ruimte voor creativiteit en verloor ik mijn energie. Ik vind dat opleidingen hier meer aandacht aan kunnen besteden.”