De Autoriteit Consument & Markt (ACM) waarschuwt huisdiereigenaren voor een risico op stijgende dierenartskosten. In je eentje op een studentenkamer klinkt het idee van een huisdier verleidelijk. Maar aangezien dierenartskosten de afgelopen vijf jaar met maarliefst 40% stegen, en studenten er niet rijker op zijn geworden, is het maar de vraag hoe realistisch die droom nog is.

Paar biertjes minder

“Als je echt gek bent op dieren en je die graag in je omgeving hebt, is het logisch dat je dat het geld waard vindt. Het is een paar avondjes per maand minder naar de kroeg, maar als een diertje voor jou belangrijker is dan zuipen en feesten en je bereid bent dat offer te maken, snap ik dat heel goed.” Dierenarts Piet Hellemans helpt al ruim twintig jaar baasjes met een kleine beurs hun dieren toch de zorg te kunnen geven die ze nodig hebben. Daarnaast deelt hij zijn kennis graag met een groter publiek. Zo verschijnt hij regelmatig in TV-programma’s en schrijft hij voor de Telegraaf columns over dierenwelzijn.

Iemand die maar al te goed weet hoe hoog de rekeningen van de dierenarts kunnen uitvallen is studente Suze. In haar tweede jaar op kamers in Tilburg besluit ze samen met haar huisgenoot een kat in huis te nemen. De kat, genaamd Gijs, vinden ze op het platform ‘Verhuisdieren.’ Dit is een website waar baasjes hun huisdieren online ter adoptie stellen.

Suze en haar huisgenoot bereidden zich goed voor op de komst van hun nieuwe huisdier. Ze stelden een financieel plan op, maakten goede afspraken over de verzorging en sloten zelfs een huisdierenverzekering af. “We waren bewust niet voor een medisch rampenplan gegaan omdat we studenten zijn.”

Dierenarts Hellemans onderschrijft het belang van een verzekering voor je huisdier, zeker als student. “Als jij niet zomaar vijfduizend euro kunt ophoesten, zou ik absoluut voor een verzekering gaan. En als je die ook niet kunt betalen is een huisdier op dit moment wellicht geen goed idee”, stelt Hellemans.

Risico van een pup of kitten

Kater Gijs is als hij bij Suze in huis komt nog maar anderhalf jaar oud. Voor iedere kat is het belangrijk dat hij of zij zijn vaccinaties krijgt. Wanneer Suze hiervoor naar de dierenarts gaat, ontvangt ze slecht nieuws: De dierenarts ontdekt een auto-imuumziekte, dat betekent dat de verzekering in de toekomst geen zorgkosten dekt.

Een advies dat Hellemans geeft aan baasjes met een kleiner budget, is om heel goed na te denken over de leeftijd van het dier dat je kiest. “Ik zou het als student niet verstandig vinden om een pup of kitten in huis te nemen, maar adviseren om voor een jong-volwassen of volwassen dier te gaan.” De reden daarvoor is volgens dierenarts Hellemans simpel: “Pups en kittens moeten de hele wereld nog ontdekken. De afweer moet zich nog ontwikkelen en alle kinderziektes kunnen nog voorbij komen. Er kan gewoon heel veel misgaan en kosten uit dit eerste levensjaar worden vaak ook nog niet verzekerd.”

Van een kat naar de schulden

In de maanden die volgen, knallen bij Suze en haar huisgenoot de dierenartsrekeningen door het dak. Een operatie aan het gebit van Gijs die in eerste instantie 500 euro zou kosten, loopt na complicaties op tot een rekening van meer dan 800 euro.

Dit bedrag was te veel geld voor Suze om in een keer op te hoesten. Ze zou daarmee simpelweg haar vaste lasten niet meer kunnen betalen. “Ik heb gekozen voor die kat dus ik wil er ook voor zorgen dat hij de zorg krijgt die hij nodig heeft, maar als ik uiteindelijk mijn huur niet meer kan betalen en in de schulden terecht kom, heeft de kat daar ook niks aan.” Gelukkig schieten haar ouders te hulp. “Dat is niet wat je wilt, maar dat beestje heeft nu pijn en we hadden liever dat we het in een keer goed deden in plaats van kiezen voor een mindere behandeling en dan dat er dan over drie maanden nog zo’n rekening komt.”

Hellemans: “Je hebt een zorgplicht als baasje. Dat betekent dat als je huisdier medische zorg nodig heeft, je verplicht bent om die te geven.” Toch is er volgens de dierenarts een duidelijke grens wanneer het niet meer verstandig is je huisdier te houden: “Als een dier zorg nodig heeft die je niet meer kan betalen, moet je een ander plan hebben.” Dat andere plan houdt vaak in dat het dier weggebracht wordt naar het asiel. En hoewel dit in sommige gevallen de verstandigste keus is, blijft het voor beide partijen onwenselijk.

Naast de onverwachte rekeningen voor de dierenarts volgden er andere onverwachte kosten voor Suze. Twee weken voor een tweede grote operatie aan het gebit van Gijs, ging plots Suze’s laptop stuk. In eerste instantie leek het probleem simpel en goedkoop op te lossen, maar net als bij kat Gijs bleef het niet bij een kleine reparatie. De laptop moest vervangen worden en de kosten liepen op tot meer dan duizend euro.

Nadat Gijs met spoed naar het ziekenhuis moest vanwege problemen met zijn blaas en er opnieuw een rekening van 2000 euro betaald moest worden, startte Suze uit noodzaak een gofundme. Tegen haar eigen principes in. “Als ik zelf zo’n crowdfunding voorbij zag komen, had ik altijd een beetje een judgy gevoel. Hallo, je neemt zelf een dier, je weet dat daar kosten bij komen kijken. Toch, omdat ik het gevoel had dat ik zoveel pech had gehad, wist ik het voor mezelf goed te praten.”

Gedeelde smart is halve smart

Suze en haar huisgenoot moesten de kosten met z’n tweeën dragen. Met rekeningen die op kunnen lopen tot duizenden euro’s, kan dit een bittere pil zijn. Dierenarts Hellemans adviseert studenten om zorg en kosten breed te delen: “Ik heb zelf in Utrecht gestudeerd. Daar hadden we gezamelijk een hond, met tien of elf man. Dat is een stuk beter te overzien en te betalen.”

Voor Suze was deze laatste rekening uiteindelijk de druppel. Ze kon het zichzelf niet langer verantwoorden zich de schulden in te werken voor het huisdier waar ze zo gehecht aan was geraakt. Na een voorstel van haar huisgenoot om het zeggenschap over te nemen, deed ze met pijn in haar hart afscheid van kater Gijs.

Toch een huisdier, geen financiële zorgen

Als je als student tot de conclusie komt dat een huisdier op dit moment niet in je financiele kostenplaatje past, zijn er gelukkig andere manieren om toch je huisdierbehoefte te vervullen. “Je kan bijvoorbeeld via een stichting als OOEPAH een deeltijd huisdier nemen,” vertelt Hellemans. “Dan neem je voor een paar dagen een hond of kat in huis, maar de financiele zorg blijft bij de oorspronkelijke eigenaren van het dier.”

Als laatste advies vertelt Hellemans over een initatief waar je zelfs wat extra biertjes door kan kopen: “Je kan jezelf aanbeiden als catsitter; je past dan op katten en verdient er zelfs nog een kleine boterham aan. Je hebt dan wel de affectie en de gezelligheid van een huisdier, zonder het risico van onverwachte hoge kosten.” Een win win situatie dus!