Drogeren is strafbaar in Nederland en valt onder (zware) mishandeling, toch zijn er bijna geen cijfers over drogeren door gebrek aan bewijsmateriaal. Hoe weet je of iemand gedrogeerd is of een drugsgebruiker is? Het blijft een lastig onderwerp en de slachtoffers maken vaak geen melding of doen geen aangifte, “tegen wie ga ik aangifte doen?” Het is een onzeker geval dat toch veel voorkomt in het uitgaansleven.
Nina (22)
Nina (22) is een jonge sportieve meid, ze is afgestudeerd tot fysiotherapeut en heeft ambitie om verder te studeren tot social worker. In haar vrije tijd is ze sportief, zo bouldert ze en gaat ze hardlopen. Buiten haar actieve leven zit ze ook graag met een boek op de bank, ze gaat nauwelijks uit maar met haar vrienden kan het zomers atlijd gezellig zijn.
Koningsdag 2024
Met vrienden in Eindhoven ging ik koningsdag vieren, het was supergezellig, we hadden paar drankjes op en waren met elkaar aan het dansen, zo begon de dag voor Nina (Destijds 20). De sfeer was feestelijk en gezellig en we kwamen ook ouders van elkaar tegen en andere vrienden. Voor we naar het drukke plein liepen gingen we nog even naar de kroeg, we haalde rondjes voor elkaar en gingen later weer op pad. Ik was aangeschoten maar ver van dronken, en op het plein voor de augustijnenkerk stond ik te dansen met de moeder van een vriendin van mij.
De volgende herinnering die ik had was dat ik s ’nachts om 1 uur wakker werd, en mijn voet ontzettend veel pijn deed. Ik zag dat mijn voet gezwollen was en de volgende ochtend ben ik naar de spoedeisende hulp gegaan met mijn vader. Hier vroegen ze mij of ik wist wat er gebeurd was, ik zei dat ik niks kon herinneren, en de reactie was eigenlijk vooral ‘haha te veel gedronken dus.’ Echter dacht ik bij mezelf dat dit niet kon kloppen. “Nu ik eraan terugdenk vind ik het eigenlijk heek kwalijk dat ze mij niet getest hebben.”
Mijn voet bleek op 4 plekken gebroken te zijn, en heb uren in het ziekenhuis besteed voor foto’s met de onzekerheid of ik misschien geopereerd moest worden. Achteraf is mij verteld hoe de avond was gelopen. Tijdens het dansen was ik achterovergevallen en opgeholpen door een bewaker, ik was zwak en kon mijn spieren niet goed controleren, toen is mijn voet waarschijnlijk gebroken. Ik ben later de middag verdwaald gevonden door de ouders van een vriendin, die brachten mij naar het station waar ik eerst op de verkeerde trein wilde stappen, ik was helemaal van het padje. Uiteindelijk ben ik uitgestapt bij het juiste station en naar huis gefietst, mijn smartwatch heeft dit getrackt, toen ik thuiskwam was ik volgens mijn vader hysterisch. Ik was onaanspreekbaar en reageerde op niks, ik klonk boos en schreeuwde naar mijn vader die me later er boos op aansprak.
Na het ziekenhuisbezoek heb ik mijn huisarts gebeld, die concludeerde dat ik hoogstwaarschijnlijk gedrogeerd was. Hij zei dat ik mijn bloed kon laten testen, maar dat het eigenlijk geen zin heeft om aangifte te doen omdat ze in een openbare plek was. Ik zat in een super stressvolle periode waar ik eindexamen deed, en onder veel druk stond. “Ik voelde me kloten genoeg zoals het was.” Daarom koos ik ervoor om het niet te doen, het voelde zinloos. Later was deze situatie de laatste druppel voor mij en viel ik een lastige periode van mijn leven, ik ontwikkelde een eetstoornis en ging in EMDR, daar besprak ik de situatie ook. Ik heb later wel spijt gehad dat ik mijn bloed niet onderzocht heb of aangifte heb gedaan. Later tijdens de EMDR kwam er een herinnering terug dat ik twee mannen vertelde mij met rust te laten tijdens mijn black out, “Ik ga nooit zeker weten of dit echt is of de EMDR was. Ik hoop dat er meer wordt gedaan tegen deze situaties, bijvoorbeeld meer fouillering, want dat gebeurt ook nooit bij de ingang van iets zoals koningsdag in de stad.”
Kim (20)
Kim is een sociale meid en een echte honden liefhebber. Buiten haar sociale leven in Tilburg vind je haar op haar studie in Nijmegen, daar studeert ze voeding en diëtetiek. Als ze thuis is gaat ze graag wekelijks uit op de korte heuvel in Tilburg met vrienden.
Uitgaan in Tilburg
Afgelopen weekend ging ik met een groep vrienden uit in Tilburg, we waren op de korte heuvel en ik wilde even hoi zeggen tegen een vriendin die er toevallig ook was, zo begon de avond voor Kim (20), uiteindelijk liep ik terug naar mijn vrienden die bij de Karnak zaten, een eettent op de korte heuvel. Tijdens dat ik er heen liep voelde ik me prima en ik was bezig om mijn vrienden te zoeken. Toen ik ze had gevonden was ik buiten gaan zitten, ik verging van de hitte en legde mijn hoofd op de koude tafel om af te koelen. Ik viel weg, en kan me alleen nog herinneren dat een vriendin bleef vragen ‘weet je wie ik ben?’, en dat de ambulance was gekomen. Ik ben die avond in mijn bed geëindigd, hoe weet ik niet, mijn ouders hadden me opgehaald.
De ochtend daarna was ik enorm misselijk en trillerig. Ik vond ook twee blauwe stipjes op mijn arm en been, waardoor ik denk dat ik ge-needle spiked ben. “Tegen wie ga ik aangifte doen? Ik heb geen idee wanneer het gebeurd is of hoe.”
Daan* (19)
Daan* is een spontane en creatieve jongen, hij houdt zich bezig met gitaar spelen en gaat vaak op pad met vrienden om de wereld te verkennen. Hij houdt zich bezig met de maatschappij en de mensen om hem heen. Hij gaat graag naar evenementen en is leergierig naar de wereld om hem heen.
Afloop protest Amsterdam
Ik was naar een protest gegaan in Amsterdam, het was voor de rechten van trans-mensen en een van mijn vrienden was trans, dus wilde we hem graag supporten. Achteraf ging ik in een gay bar zitten en deden we een drankje. Daan* destijds 17 had een nep ID bij, “Ik wilde gewoon een drankje doen met wat vrienden.” Ik kan me nog goed herinneren dat twee oudere mannen met mij aan het flirten waren, ze vroegen of ik een biertje wilde. Ik denk dat ze dachten dat ik 18 was, ik leek echt niet oud maar ik zat daar natuurlijk wel met een biertje in mijn hand. De wat oudere man bestelde een biertje voor me en knipoogde naar barman. Ik dacht toen al, ‘ik moet opletten.’ Ik heb mijn drankje niet uit het oog verloren en achteraf ging ik met mijn vriendengroep naar de McDonalds.
Bij de McDonalds voelde ik me plots enorm ziek en misselijk, ik ging naar de WC en op de wc zakte ik in, ik kreeg het ontzettend warm en dacht alleen maar aan dat ik zo veel mogelijk kleding uit moest trekken. Ik werd slapper met de seconde en het met al mijn kracht kreeg ik mezelf overeind, met alle kracht die ik had probeerde ik te kotsen. Ik moest het uit mijn lichaam hebben, een vriend van mij kwam naar de WC en opende de deur en zag hoe ik eraan toe was. Hij hielp me om over te geven en heb achteraf op het bankje in het restaurant gezeten met kip nuggets. Ik had zoiets nog nooit ervaren, en vertelde mijn verhaal later aan iemand waarvan ik wist dat ie ook wel eens gedrogeerd was, maar ook drugs gebruikte.
Hij vertelde mij dat het heel erg leek op GHB, “ik ben er eigenlijk wel zeker van dat ik gedrogeerd was.” Ik heb geen aangifte gedaan omdat ik zelf met een nep ID rondliep, ik wist dat dit ook strafbaar was en ik wilde zelf niet in de problemen komen.
Drogeren
Iemand kan gedrogeerd worden op verschillende manieren, dit gebeurt het meest door een poeder of vloeistof in iemands drankje te doen. Vaak wordt er gedrogeerd met alcohol of drugs, zoals GHB, XTC, MDMA of slaapmiddelen. Drogeren wordt voor verschillende redenen gedaan, “Het kan een (zeer slechte) grap zijn: iemand wil gewoon zien wat er gebeurt. Maar het kan ook dat iemand een ander wil beroven of seksueel wil misbruiken.” Meldt Jouw GGD. Je kan drogering herkennen aan de normale drugs gebruik aanwijzingen zoals: Geheugenverlies/black-out, misselijkheid, buitengewone dingen doen, zien of voelen, niet kunnen slapen, grote pupillen en bewusteloosheid of juist heel erg wakker zijn.
Hulpdiensten
Mariska Bezemer, woordvoerder bij politie zeeland West-Brabant meldt ook dat het een moeilijk onderwerp is. “Het is lastig om needle spiking hard te maken.” Aldus Bezemer, het is lastig te bewijzen omdat er vaak een tweede misdrijf plaats vindt zoals beroving of een zedenmisdrijf. “Incidenten die wel naar boven moeten komen, poppen dan niet op.” Tim Engelen woordvoerder van ETZ Tweesteden-Elizabeth ziekenhuis, “Het is moeilijk te bewijzen.” Er zijn vaak wel aanwijzingen wat er in iemands systeem zit, dus maken ze de afweging geen test te doen. “Als we het niet weten doen we wel een test, anders vaak niet.” Dit probleem komt elk weekend wel terug in de spoedeisende hulp, “Een tip, let op elkaar.”
*Daan is een fingeerde naam, in verband met wat hij zelf aanmerkt dat hij ook een misdrijf is begaan in het verhaal wil hij niet mijn zijn echte naam in het artikel.
