Een bijna volle zaal en een verhaal dat veel bezoekers al kennen. In Schouwburg Concertzaal Tilburg speelt Thijs van de Meeberg de eerste try-out van Baby Reindeer. Voor veel mensen begon het verhaal bij de gelijknamige Netflixserie. Nu zien ze het terug als een one-man-show, waarin Van de Meeberg in zijn eentje het hele verhaal op het podium vertelt.
Voor aanvang loopt de kleine zaal vol met bezoekers van verschillende leeftijden. In de gesprekken met hen komt Netflix vaak ter sprake. Bijna iedereen die we spreken heeft de serie gezien en is daardoor benieuwd naar de theaterversie. Vooral de vraag hoe je een verhaal van meerdere afleveringen in je eentje op het podium vertelt, maakt nieuwsgierig.
Niet iedereen kent de serie. Een stel komt vooral voor Van de Meeberg, die ze eerder al tijdens Theaterfestival Boulevard in Den Bosch wilden zien. Van Baby Reindeer weten ze vooraf alleen dat het over stalking gaat. Het grootste deel van het publiek gaat met een open kijk zometeen de zaal in, vertellen ze.
Alleen op het podium
Als de lichten dimmen, is het decor nog eenvoudig. Een kapstok en ondersteboven hangende glazen roepen het beeld van een bar op. Een videoscherm dat later onderdeel wordt van het decor ontbreekt tijdens deze eerste try-out nog. Af en toe klinkt er wat ongemakkelijk gelach door de absurdheid van wat er op het podium afspeelt. Tegelijkertijd behandelt het verhaal zware onderwerpen, zoals stalking en seksueel misbruik. Voor Van de Meeberg is het daarom belangrijk om goed te blijven aanvoelen wat er in de zaal gebeurt.
“Het moeilijkste is om tegelijkertijd bij jezelf te blijven en bij het publiek te blijven”, vertelt hij na afloop. Zelf bepaalt hij het tempo, maar uiteindelijk is het volgens hem belangrijker dat de zaal bij het verhaal blijft. “Dat de mensen blijven zitten is al een goed teken” vertelt hij lachend.
Dat is voor hem anders dan bij cabaret, waar hij normaal mee op het podium staat. Baby Reindeer is zijn eerste toneelmonoloog. “Bij cabaret hoor je gewoon meteen of het aangekomen is of niet. Of men lacht of stil blijft.” Bij toneel moet hij er meer op vertrouwen dat zijn verhaal aankomt. Een ingewikkeld geheim om een zaal geboeid te houden heeft hij niet. “Je moet het zelf leuk vinden. En het moet waar zijn, denk ik, wat je vertelt.”
Van Netflix terug naar het theater
Hoewel veel bezoekers Baby Reindeer kennen van Netflix, begon het verhaal juist in het theater. De Schotse Richard Gadd schreef de monoloog op basis van zijn eigen ervaringen. Pas later volgde de nu bekende serie waar in Gadd ook zelf zijn verhaal vertolkt.
Van de Meeberg kwam via vriend en collega Patrick Nederkoorn bij het stuk terecht. Nederkoorn ontdekte het oorspronkelijke script en wilde het vertalen, maar zocht iemand anders om het te spelen. Van de Meeberg zag die samenwerking meteen zitten. “De eerlijkheid is dat ik het niet zelf heb bedacht.” De voorbereiding begon voor hem al in mei. Vijf dagen per week leerde hij ongeveer anderhalf uur tekst. Daarna volgde een korte versie tijdens Theaterfestival Boulevard en nog ongeveer vierenhalve week fulltime repeteren. “Ja, nee, het is gewoon werk.”
De eerste ’try-out’ in Tilburg
Na de eerste try-out is de voorstelling nog niet helemaal af. Vooral aan het tempo, ritme en de samenwerking met de techniek wordt nog gewerkt. De avond in Tilburg werd opgenomen, zodat de regisseur kan terugkijken welke stukken bijvoorbeeld korter of sneller moeten. Een projectie die het hele decor bedekt staat ook nog op de planning. Dit om nog een extra laag te geven aan de beleving van de kijker.
“Het gaat wel om puntjes op de i, maar wel heel veel verschillende i’s”, zegt Van de Meeberg.
Daarvoor zijn juist de try-outs belangrijk. In een repetitieruimte kan veel worden voorbereid, maar pas met mensen in de zaal merkt Van de Meeberg hoe het verhaal daadwerkelijk overkomt.
“Theater ontstaat toch echt met het publiek. Dus hier pas kan je het optimaliseren, in de zaal.”
