Een boete die oploopt tot 4100 euro. Dat riskeer je wanneer je iets uit de natuur meeneemt. Juridisch gezien mag je namelijk nog geen takje meenemen. In de praktijk gebruiken de meeste boswachters, fijn voor alle herfst versiering in huis, lichtere richtlijnen. Gelukkig voor boswachter Remi Hougee op Terschelling, want vanaf volgende week mag “het rode goud van Terschelling” weer geplukt worden.
Grote hoeveelheden
Op de ene plek valt er meer te halen dan op de andere. De waddeneilanden zijn daar een perfect voorbeeld van, weet boswachter Remi Hougee. Hij woont ondertussen al 18 jaar op Terschelling en is boswachter daar. “Het is niet de bedoeling dat je met boodschappen vol de natuur uit gaat. In paddenstoelen zitten bijvoorbeeld sporen en dat is een van de manieren voor een paddenstoel om zichzelf te verspreiden. Dus die wil je niet allemaal weg geoogst hebben”, vertelt hij. “Aan de andere kant ben je ook niet alleen op de wereld en als jij boodschappentassen vol hebt ontneem je andere ook de ervaring omdat er niks meer staat.”
Coulanter in de praktijk
Niet iedereen komt met boodschappen aan, veel mensen nemen juist kleine hoeveelheden mee. “Wij als boswachters van Staatsbosbeheer hebben over het algemeen de richtlijn dat als je zorgt dat er genoeg nog in de natuur blijft staan, en niet meer meeneemt dan een bakje voor eigen gebruik, we het juist ook wel goed vinden”, zegt Remi. “Omdat het ook iets doet in de natuurbeleving als je je eigen geoogste producten kan bereiden.”
Toch hebben mensen het soms nodig om op hun vingers getikt te worden vertelt hij. “Er zijn uitwassen en dan moet je echt wel even handhaven. Als iemand een restaurant heeft en denkt ik ga even bospaddenstoelensoep voorschotelen dan heb je het over soep voor een paar honderd man. Dat is wel eens gebeurd.”
Het bijzondere van Terschelling
Dat zijn dan nog producten die op veel plekken voorkomen, maar juist daarom zijn de waddeneilanden bijzonder. “Mensen die op Terschelling komen die niet van hier zijn hebben het bijvoorbeeld vaak op zeekraal. Een hartstikke lekker zoutig plantje. We hebben best grote velden met zeekraal. Daar worden mensen dan iets te enthousiast van en zo wordt een bakje dan toch een boodschappentas”, lacht Remi. “Maar het komt niet dagelijks en veelvuldig voor.”
En dat blijkt niet het enige wat zijn eiland te bieden heeft. Op die uitzondering wordt anders gehandhaafd. “Hier op Terschelling hebben we de cranberries, dat is een uitzondering op de regel. Die mag je plukken, maar dat mag pas als de pluk is vrijgegeven.” Bij de cranberries zit namelijk een economisch belang, vertelt hij. “De cranberry wordt gezien als het rode goud van Terschelling en dat is niet voor niks. Het is een heel mooi product dat op veel verschillende manieren gebruikt kan worden. Het wordt hier ook echt als exportproduct behandeld.”
Bijna groen licht
Mocht je graag cranberries willen gaan plukken, dan hoef je niet lang meer te wachten. “Ik verwacht dat volgende week de eerste pluk op een aantal plekken vrijgegeven wordt. Dat overleggen we ook altijd met het desbetreffende bedrijf.” De bezoekers worden daar goed van op de hoogte gehouden. “Op de grote velden zetten bedrijven soms bordjes neer, in de lokale krant wordt het wel aangekondigd en op de boot heb je infoborden.”
Weet wat je doet
Nu de pluk er weer aankomt heeft Remi dan ook een duidelijke boodschap voor de plukkers. “Bij alles wat je in de natuur oogst: weet wat je doet. Giftige paddenstoelen zijn bijvoorbeeld bekend, maar er zijn genoeg andere dingen. Je hebt bepaalde ziektes die vossen kunnen overbrengen als ze ergens overheen hebben geplast.” Op je hoede zijn dus. “Het belangrijkste is weet gewoon wat je doet en denk niet oh het kan allemaal wel, want dan kunnen er vervelende verrassingen tussen zitten.”
