Home Blog Pagina 2

Nieuwe aanpak bij de NOS tijdens het WK voetbal

0

Dit jaar zendt de NOS alle 104 WK-wedstrijden uit. Het grootste voetbaltoernooi ter wereld begint op 11 juni en duurt ongeveer een maand, tot aan de finale op 19 juli. De presentatoren en verslaggevers zijn er klaar voor.

Peter Jackson krijgt ere-Palm voor oeuvre. Wat maakte The Lord of the Rings-films zo’n groot succes?

Aan het eind van de jaren ’90 stond regisseur Peter Jackson voor de taak om The Lord of the Rings-universum van schrijver Tolkien, vol hobbits, tovenaars, elfen en orcs, naar het grote scherm te brengen. Het werd een enorm succes. Dinsdagavond kreeg Jackson tijdens het Filmfestival van Cannes een ere-Palm voor zijn grote bijdrage aan de filmwereld. We spreken filmjournalist van de Veronica Superguide Merel van Baal over de waarde en impact van Jacksons werk: “Hij heeft fantasy zoals we het nu kennen op de kaart gezet.”

Elke film begint met een goed verhaal. En dat The Lord of the Rings een goed verhaal is, was voor het uitkomen van de films al bij een groot publiek bekend. Het boek werd in 1954 gepubliceerd en was een enorm succes met 100 miljoen verkochte exemplaren. De reden dat het verhaal zoveel mensen aanspreekt zit volgens Van Baal in de herkenbaarheid “Het is een groots en episch verhaal over goed en slecht. Maar in de kern gaat het juist over normale mensen. Het wordt niet gewonnen door de grote strijders, maar door kleine hobbits zonder superkrachten die heel vaak helemaal niet zeker weten of het gaat lukken. Maar ze hebben hoop omdat ze het juiste willen doen en uiteindelijk loont dat. Het gaat om hoop vinden in een hopeloze tijd. Ik denk dat mensen er daarom tot op de dag van vandaag troost in kunnen vinden.”

Maar het was geen zekerheid dat de films net zo’n groot succes zouden worden. “Voordat The Lord of the Rings uitkwam, werden fantasyfilms vaak gezien als iets voor kinderen of een niche publiek. Overdreven met groteske kostuums”, legt Van Baal uit. “Peter Jackson daarentegen nam het bloedserieus en vloog het aan als een historische film. Ik denk dat die aanpak het grote verschil heeft gemaakt.”

Volgens Van Baal heeft ook het gebruik van CGI (computer-generated imagery) ervoor gezorgd dat de The Lord of the Rings-trilogie zo’n groot succes kon worden. Sterker nog: het gebruik van CGI was de reden dat Jackson besloot om The Lord of the Rings-trilogie te maken. Hij had namelijk voor de film Heavenly Creatures (1995) de effectenstudio Wētā opgezet, en om het bedrijf te behouden moest hij een verhaal bedenken waarvoor hij het weer zou kunnen gebruiken: “Alle verhalen die ze bedachten leken heel veel op The Lord of the Rings, dus besloten ze om The Lord of the Rings te gaan maken”, aldus Van Baal. “De focus op CGI verklaart waarom de films zo baanbrekend waren. Vooral de motion capture (de techniek waarbij echte bewegingen van mensen worden overgebracht naar een digitaal 3D-karakter, red.) met Andy Serkis die Gollum speelt was nog nooit eerder gedaan. En de CGI die erin zit, ziet er nog bijzonder goed uit voor een film die 25 jaar oud is.”

Maar dat het gebruik van CGI niet de overhand moet nemen, laat The Hobbit-trilogie volgens Van Baal zien: “De orcs in Lord of the Rings werden gemaakt met make-up en zagen er daardoor heel realistisch uit. In The Hobbit is het te veel CGI. Daarnaast was The Hobbit erg kinderlijk, met karikaturale personages en overdreven acteerwerk. Precies wat Jackson met The Lord of the Rings zo goed deed, ging mis in The Hobbit.

Zouden de films vandaag de dag nog steeds zo’n groot succes worden? Van Baal denkt dat een The Lord of the Rings-film nog steeds een succes kan zijn, maar dat het iconisch is geworden door het momentum: “Het succes van een film is altijd een combinatie van factoren. Het moet een goed verhaal zijn, maar ook op het goede moment komen. Logisch gezien zou het vandaag niet meer baanbrekend zijn, maar het heeft heel veel gedaan voor de filmindustrie. We hadden Game Of Thrones bijvoorbeeld niet gehad zoals we het nu hebben gehad als The Lord of the Rings niet had bestaan. Het heeft bewezen dat fantasy wel een groot publiek kan raken.”

‘De Blue Wave’ kan opnieuw gaan golven met Dick Advocaat

Curaçao heeft zich een tijd terug, als kleinste land ooit, weten te plaatsen voor het WK voetbal. Onder leiding van Dick Advocaat en zijn staf heeft het elftal een ticket voor het komende wereldkampioenschap weten te bemachtigen.

Wat Advocaat en zijn team te weeg hebben weten te brengen, is ongelooflijk. Van een paar honderd toeschouwers, naar duizenden mensen in het publiek. Het begon steeds en steeds en steeds meer te leven op het eiland, en dat doet het nu zeker. Het is ongelooflijk wat hij voor het Curaçaose voetbal heeft betekend. Jim van der Deijl, journalist bij Omroep West, maakte hem én de situatie van dichtbij mee. “Spelers geloofden steeds meer in zichzelf, voorsprongen werden behouden in plaats van weggegeven en hoop werd realiteit op het eiland”, aldus Van der Deijl.

Advocaat naar huis
Na een sterke reeks van wedstrijden, kreeg “De Kleine Generaal” te horen dat zijn dochter kampte met gezondheidsproblemen. Hij besloot naar huis te gaan en zijn team in de goede handen van zijn staf achter te laten. Na een 0-0 gelijkspel, dit keer onder leiding van assistent trainer Cor Pot, wist de “Blue Wave” zich voor het eerst in de geschiedenis te kwalificeren voor het eindtoernooi.

Groot gemis
De bondscoach keerde na dit voorval echter niet meer terug, waarna de Curaçaose voetbalbond besloot Fred Rutten als bondscoach aan te stellen. Volgens de journalist van Omroep West verdween de magie op het eiland. Dit, terwijl de support steeds en steeds fanatieker werd, zorgde ervoor dat men snakten naar de terugkeer van Advocaat. Zo stelt Van der Deijl: “Als men voelt dat de magie verdwijnt, grijpt het terug naar het laatste moment van magie.” Deze week kregen zij allen hun zin, Advocaat keert terug als bondscoach van het Curaçaose voetbalelftal.

Financiële chaos
Niet alleen inwoners hoopten dat dit zou gebeuren, maar ook volgens sponsor Corendon moest en zou dit gebeuren. Zij stopten zelfs met de sponsoring totdat hij terug zou komen, wat ervoor zou zorgen dat een groot deel financiële steun wegvalt. Topman Atilay Uslu liet weten sterk te geloven in het WK-project en hierbij financieel te willen bijdragen. Dat de directeur van Corendon fan is van Advocaat, was al wel duidelijk; Na het kwalificeren liet Corendon voor één dag zijn naam veranderen in CorenDick, wat verwijst naar Dick Advocaat en Cor Pot. Doordat de reisorganisatie het team weer financieel steunt, kan de ‘Federashon Futbòl Kòrsao’ toch weer gerust ademhalen.

Het eiland heeft zijn held weer terug, de Curaçaose voetbalfederatie heeft Corendon weer terug als sponsor en Advocaat gaat zijn laatste kunstje nog één keer voor ons laten zien. Al zei hij dat wel vaker natuurlijk…

Van BookTok naar boekenclub: jongeren vinden elkaar weer tussen de pagina’s

Van stille hobby naar volle tafels in cafés en bibliotheken: boekenclubs zijn populairder dan ooit onder jongeren. In Books and Beans en Boekenhandel Livius de Zevensprong merken ze dat steeds meer jonge lezers hun weg naar boeken weten te vinden, vaak aangewakkerd door sociale media.

Bij Books and Beans, een combinatie van boekhandel en café waar ook boekenclubs worden georganiseerd, spelen ze daar bewust op in. De winkel verkoopt veel populaire ‘romantasy’-boeken die online rondgaan en organiseert inmiddels vier verschillende boekenclubs in het eigen café. Volgens mede-eigenaar Daan Severijns zoeken jongeren een plek waar ze hun passie kunnen delen. “Omdat mensen zoveel online zitten, zoeken er veel iets buiten het scherm.” Toch kijkt hij kritisch naar de invloed van influencers. “Veel lezers luisteren naar wat influencers zeggen over een boek, en daar ben ik altijd een beetje sceptisch over.”

Niet alleen trends, maar ook kwaliteit

Bij Boekenhandel Livius de Zevensprong ligt de focus juist minder op trends. De winkel kiest bewust voor literatuur, vertalingen en prijsgenomineerde boeken. Medewerkster Lenny van Gent ziet wel dat lezen jongeren kan helpen om afstand te nemen van hun telefoon. “Het is denk ik voor velen fijn als ze hun telefoon even uit kunnen zetten.” Tegelijkertijd merkt ze ook dat ontlezing nog steeds speelt. “Ik moedig altijd aan om meer te lezen, maar niet ongeacht het boek. Kwaliteit is ook belangrijk.”

Van online community naar echte ontmoetingen

Ook buiten de boekwinkels groeit de behoefte aan verbinding rondom boeken. ‘Boektokker’ Sanne (@Sann_reads op alle kanalen) begon onlangs samen met twee vriendinnen een boekenclub die inmiddels bijeenkomsten organiseert in LocHal in Tilburg. De drie leerden elkaar kennen via BoekTok, de boekencommunity op TikTok. “Lezen is een hobby die je alleen doet, het is dus leuk als je het met iemand kan delen.”

Wat begon als een klein initiatief groeide snel uit tot een grotere community, met creatieve activiteiten en kwartaalbijeenkomsten. Volgens Sanne draait het uiteindelijk niet alleen om boeken. “Een boekenclub zorgt voor verbinding.”

A letter to Pfc James G. Carwile

0

Dear James, 

Back in 2005, my father adopted your grave at the Netherlands American Cemetery in Margraten. At the time, I was two years old and you were a name on a white cross, on a hillside in the south of the Netherlands. My dad, having a background as a history teacher, wanted to pay his respect by adopting your grave and often told me about it.  

Years later, while taking a course in American studies, I started wondering who you were. So, I decided to take over the adoption responsibilities myself, and started to look for answers. 

My starting point was the information on your grave and on our first adoption certificate: James G. Carwile, service number 35044988, Private First Class, 638th Tank Destroyer Battalion, Kentucky, December 6th 1944.  

Your grave in Margraten, Limburg, The Netherlands.
Our adoption certificates. Note the dates here: May 2005 & March 2026.

With that information, I was able to find a lot of things which let me follow in your footsteps.

At first, it was just a name and a unit. But slowly, through documents, places and people, you became a real person to me. 

Born on October 11th 1919 in Bewleyville, Kentucky, you were the son of John Carwile and Katie Rigsby Carwile.

Your parents named you after your uncle, whose full name was James Guthrie Carwile, but who was called Gus by the family. His official name became your full name: James Guthrie Carwile.  

At the time you were born, you had one older brother named Harvey. In the years following, more brothers were born into the Carwile family, including John Lewis, George, Sidney, William and Charles.

The Carwile line originally came from Virginia in the 1700s and later settled in rural Kentucky. 

The Carwile family tree.
A picture of your uncle ‘Gus’.

This rural Kentucky was the border area between Breckinridge County, Meade County and Hardin County, about 45 miles southwest of Louisville.

In all of your documents, these counties regularly come back. That is because the farms you lived on were close to the small town of Big Spring, where these three counties come together. 

The welcome sign in Big Spring, Kentucky. The town is closely located to Vine Grove, Kentucky; a town which is also often listed on all of your files.
The monument in Big Spring dedicated to the three counties coming together. Big Spring has a few hundred residents.

US Census records, which recorded where people lived, of 1920, 1930 and 1940, show your family living on several farms between those decades.

Your family did not own land. I checked that with county clerks while attempting to find the exact locations of the farms you resided and worked at.  

The 1920 Census, showing you only living with your parents and brother Harvey. The location was close to the start of Big Spring Road in Bewleyville.
The 1930 Census, showing you moved closer to Big Spring on Big Spring Road. Now with brothers John, George and Sidney as well.
The 1940 Census, showing you moved closer to the east of the nearby town Flaherty and Big Spring Road. The family was also complete now after the birth of Charles.

That was one of the first things that told me about your life before the war. You were not just from Kentucky.

You were from a rural farming family that moved, rented, and worked on farmland. 

The former site of Hill Grove Church, north of Big Spring / at the end of Big Spring Road. This church, listed on the Census reports, was one of the key elements in locating the farms you lived on.
Following the road from west to east is the chronological order your family moved in over the decades.

While searching for those exact addresses, I got in touch with churches, schools, and any institutions I could find in the area. That resulted in a big surprise.

A genealogy researcher named Ann Sipes got a hold of my research, and put me in touch with your great-grand niece Jennifer Carwile Hutchinson. 

Jennifer and I connected very quickly. As it turned out, she had also been researching the Carwile family history. She provided me with the following context that made documents I found feel much more real.

The Carwile family was poor, and you and your brothers were among the first in the family to learn to read and write.

Your father John could not read or write in earlier Census records, and your mother Katie died young, in 1938, from tuberculosis. She never had to receive the news that two of her sons would die in the war.  

Growing up, living and working on several farms on what is nowadays KY-333 / Big Spring Road between Bewleyville, Big Spring and the end of Big Spring Road west of Vine Grove, you went to grammar school for four years.  

That school was very likely a small rural school, possibly a one-room school, after which you started to work on the family farm. 

Growing up as a country boy in Kentucky, your responsibilities included driving a tractor and helping out wherever necessary on the farm. 

The environment of growing up in a poor family, very likely struggling to make ends meet, also led to a certain image around the family name, according to family stories. 

Apparently, some Carwile men had a rough reputation and were not always remembered as easy men. 

Later in life, your brothers would prove to not always follow a straight and expected path. This all happened after Harvey came back from being enlisted in the Army, because he survived the war. 

Given the fact that your mother passed away when several of you were still young, I can imagine it was not always easy growing up. 

Ann Sipes, Jennifer Carwile Hutchinson and me on Wednesday 29 April 2026.
On the left, a newspaper article from when you were in second grade. On the right, more Carwile family context.

Seeing the area where you came from and hearing the stories in person during my trip to Big Spring, helped me shape the closest character description I could ever get of you. 

A hard-working country boy from rural and hilly Kentucky, probably with some rough edges, who had to learn early how to stand his ground. 

On the day I was in the Big Spring area, I was joined by Jennifer and Ann to show me Big Spring Road; the road you and your family lived on.

Along that road, we stopped by a gentleman named Bobby Priest, who knew a son of your brother Charles personally.  

Bobby pointed out the site of a farm where one of your homes once stood. It was very special to see the roads you used daily in person and I can assure you, the area is still beautiful. 

Jennifer Carwile Hutchinson, me, and Bobby Priest on 29 April 2026.
The site of a farm where one of your homes once stood.

During that day, I also got notification from the adoption foundation of the American Cemetery in Henri-Chapelle, Belgium.

They informed me that the grave of your younger brother John Lewis Carwile, service number 35689409, did not have an adopter yet.  So, they granted me the adoption of your brother’s grave as well. 

I had gone to Kentucky to understand where you and John came from, and while driving down the roads of your childhood, it all came together. 

After cruising up and down Big Spring Road a few times, getting out at several spots to take pictures, I decided to stop at a nice view along the route.

I picked up two rocks from a field close to where I believe your last home stood before you got selected and brought these with me. I took them to both of your graves on the Sunday before Memorial Day. 

My adoption certificate for your brother’s grave.
A scenic view along Big Spring Road. Here I picked up two rocks and brough them back with me to Europe.
The two rocks I picked up from Big Spring Road. I shortly put these on the grass of both of your graves.

The previous time I visited both you and your brothers’ grave was 24 March 2026, exactly 84 years after you enlisted in the Army. 

Your brother John was called up later in 1942, on December 2nd.  

My first visit to both of your graves being the adoptant myself.
24 March, 2026.

John eventually got assigned to the 309th Infrantry Regiment, 78th Infantry (‘Lightning’) Division, after enlisting to the Army in Louisville. 

He was 20 at the time, had blue eyes, was 5-foot 7 tall, 135-pounds with a ruddy complexion, and had blonde hair. 

You entered the Army at Fort Benjamin Harrison in Indianapolis, Indiana, at the age of 22. 

There, the Army started turning you from a young man from Kentucky into a soldier on paper: medical checks, records, signatures, fingerprints and classification.  

You entered the Army at 5-foot 8 tall, 135-pounds, with blue eyes, a light complexion and blonde hair. I’d like to believe you and your brother looked alike.  

Your Draft card, filed in 1940. Two years later you were called up.
Your fingerprints. See the burn marks? Those came from a fire in 1973 at the National Personnel Records Center in St. Louis. Many Army personnel files were destroyed, but yours survived and were recovered.
Your brother’s Draft card, filed in June 1942. At the time John was 19.

Basic training lasted for a few weeks, after which you got assigned to the 638th Tank Destroyer Battalion which operated with M18 Hellcat tanks. 

Those M18 Hellcat tanks were a new kind of tank. They had the task of quickly counterattacking and destroying opposing tanks on battlefields.  

Once you were assigned to the 638th TD, you followed an extensive training process with the Battalion.

Your records and the Battalion history connect you to Camp Shelby in Mississippi, Camp Hood in Texas and Camp Livingston in Louisiana.  

Other camps from the Battalion route, such as Camp Claiborne, Camp Carrabelle, the Desert Training Center, Camp Gruber and Camp Kilmer, are also very likely part of your story, because you spent a lot of time with your Battalion. 

After about a year and a half with your Battalion, you got promoted from Private (PVT) to Corporal (CPL) in September 1943.

However, about a month later, your rank was set back to Private (PVT) again, possibly for a temporary absence around that same timeframe.  

A Morning Report from Camp Livingston, Louisiana. It mentions you being part of Company A.
A patch of the Tank Destroyer Battalions. You very likely would have worn one of these on your uniform.
Files stating information about your role within the Battalion and your promotions/reductions.

The jumps between ranks happened about a year before you got shipped over to Europe. Your step to Private First Class (PFC) came in June 1944, followed by the Battalion arriving in France in early September 1944. 

The Battalion was on the way to Germany, to eventually fight on the farmland I visited after I went to your graves in March. I wanted to see the fields of the combat area for myself. 

Farmland close to Lindern, Germany.
The combat area the Battalion would eventually go to with you, this area ended up being your last stop.
Your Battalion was on the way to fight in these fields.

During months of trying to figure out what exactly your role was in the Battalion, my visit to Fort Benjamin Harrison in Indiana, just 10 minutes down the road from where I personally spent a lot of time in the US, turned out to be very helpful.  

Two military experts there, Chris Schneider and Dale Lane, helped me understand the intensity of the fighting going on in the area you were heading into.

They helped me understand that, given your military specialty code, (SSN) 745, you were likely a foot-soldier or support soldier who gave coverage to the M18 Hellcat tank destroyers from the ground.  

That turned out to fit the same direction Dutch WW2-experts Huub Janssen and Ben Savelkoul gave me as well. It finally made me understand your role within the Battalion better. 

Fort Benjamin Harrison in Indianapolis, Indiana. Just 10 minutes away from where I spent an exchange year in 2019-2020.
The day I was visiting happened to be a reenactment day, causing Dale and Chris to be present.
Given the size of Fort Benjamin Harrison in 1942, the chances of you enlisting here were pretty big.

The Battalion history lists the 638th TD Battalion entered combat around mid-November 1944, as part of Operation Queen.

The Battalion moved through the towns and fields of Geilenkirchen, Prümmern, Gereonsweiler, Apweiler, Beeck, Leiffarth and Lindern.  

At that last place, Lindern, is where in a chaotic, cold and dark night Company A and its platoons were relieving Company B.

Companies were smaller groups inside the Battalion, made up of several platoons with tanks, crews and soldiers supporting them. 

While the companies switched, you were very likely scouting or covering ahead. That is when you got hit and were Killed in Action (KIA).  

The Battalion report of the timeframe. The underlined line describes events.
The second page of the report, again confirming the movement going on that day.
The casualty list of the report, listing you.

Given the expert insight I got on this likely stressful and chaotic situation, the fire might not even have been aimed at you directly.

It could have been artillery, machine-gun fire, small-arms fire, or fire into a movement area during a relief.  

Maybe you were scouting. Maybe you were covering. Maybe you were moving between positions with your platoon. I will never know that exact moment.

But given the vulnerable position you were in, and the heavy fighting going on in the area, it meant you sacrificed your life on the night of December 6th 1944 at the age of 25. 

The Morning Report listing your death.
A monument close to Lindern, dedicated to the fighting that took place in this area around the same period your Battalion was there. Although you were killed a little more to the north, at Lindern and not at Beeck, this felt like the best place to leave flowers for you. It was the closest meaningful memorial I could find to the area where it happened.
The first information your father got about your passing. Not much later, he would receive another letter just like this.

A few days later, on December 16th 1944, a little more to the south, the Germans started the Battle of the Bulge to attempt to change the course of the war. 

Your brother John and his division were fighting in Germany around Kesternich, as part of the 78th Infantry Division.

Three days later, on December 19th 1944, John was also Killed in Action. He was only 22 years old. 

Your brother John was buried at Henri-Chapelle in Belgium, while you remained in Margraten in the Netherlands. That may sound like a small detail,  but in reality, it makes your story very unusual. 

After the war, the Army tried to give families a final choice about where their fallen loved ones would rest. When brothers were buried overseas, the Army usually tried to place them together when possible. That did not happen with you and John. 

Your father specifically requested for John to remain in Belgium and specifically chose for Margraten in your case. In consultation with several sources, I’d like to believe your father may simply not have understood how close Margraten and Henri-Chapelle actually were. 

From rural Kentucky, Belgium and the Netherlands must have sounded like two distant places in Europe. He had already lost his wife, and now two of his sons. 

That is one of the things that hit me the hardest during this project and what makes your story so remarkable. Two brothers from the same poor farming family in Kentucky, killed within thirteen days of each other, both buried overseas, but not next to each other. 

The Hardin County Enterprise listing your death.
The Meade County Messenger listing you and John’s passing. Louis was misspelled, because John’s middle name was Lewis. It also seems like the author had some dates mixed up. The other son in service was Harvey.
John’s burial file stated the request of your father for him to remain at his initial burial place, which was in Henri-Chapelle.

Once you found your final resting places at these American Cemeteries, you both got awarded the Purple Heart decoration. That award is for service members who are wounded or killed as a result of enemy action. 

Your father got sent two Purple Heart medals, as well as compensation for the things both of you were carrying while at war.

Your brother had some money on him, while you carried a photograph of someone called Aileen Singleton with you.  

The letter informing your father about your Purple Heart. He received another letter like this regarding your brother John. The U.S. president at the time was Franklin D. Roosevelt. The first U.S. president, George Washington, created the original Badge of Military Merit in 1782, which later became the basis for the Purple Heart.
A document stating you carried a photo of Aileen Singleton with you and her address. The photo was stained and recovered from your wallet.

The photograph of Aileen got stained while sitting in your wallet, and listed an address on the back. The address is not far from the Big Spring area. In consultation with Jennifer, we’d like to believe Aileen might have been your girlfriend.  

A picture of you, and your brother John, however, is the only thing that I could not find. Understanding your background, I have come to believe that there simply may not be a photograph of you and John.  

You headed into farm life early; your family had little money, and military records did not have any photographs on file.

At first, that frustrated me. But later, it only motivated me more. Because if there is no picture of you, then the story becomes even more important.  

Thank you for your sacrifice, but namely, thank you for sending me on this adventure. 

I came looking for the story behind your name, and I found a person I will never forget. 

Your friend, 

Lucas. 

James is buried at plot I, row 6, grave 2 in Margraten. If you ever get the chance to visit the Netherlands American Cemetary, please say hi to him for me.
And while in the area, make the beautiful drive south and cross the border into Belgium to go to the Henri-Chapelle American Cemetery. John is buried in plot C, row 9, grave 38. Say hi to him from his brother and me.

Special thanks to:  

Armand Lejeune, Jennifer Carwile Hutchinson, Kristin Carwile Skeens, Ann Sipes, Huub Janssen, Ben Savelkoul, Chris Schneider, Dale Lane – Museum of 20th Century Warfare, David Hardin – National Archives St. Louis, Derrick White, Jacob Monninger, Max van der Boorn, Susan Masterson, Gabe Chapman, Meade County School Community, Stichting Adoptiegraven Margraten, The American Overseas Memorial Day Association Belgium & all online sources.

Wereld Cocktail Dag: pre-mixed cocktails winnen terrein in de horeca


De afgelopen jaren is er een grote opkomst van pre-mixed, ook wel ‘ready to drinks’ (RTD’s), cocktails. Dit zijn kant-en-klare, vooraf gemixte cocktails die direct uit de fles geschonken kunnen worden. Sinds covid-19 is de populariteit van deze RTD’s in stroomversnelling gekomen. Horecagasten kwamen thuis te zitten en hadden niet de middelen, maar wel de behoefte om dezelfde cocktails te blijven drinken. Zonder te veel gedoe. Er ontstond een nieuwe vraag op de markt waar RTD-fabrikanten massaal op in hebben gespeeld. Een grote concurrent voor de huidige horeca, of is het juist een hulpmiddel?

Gemak voor horeca en consument

In steeds meer supermarkten en groothandels kwamen vooraf gemixte cocktails te liggen. Consumenten hoefden zelf niet meer de verse producten te halen om hun favoriete cocktails te maken, maar deze kant-en-klaar in de winkel kopen. Dit gemak is overgeslagen naar de horeca. Een pre-mixed cocktail maken kost namelijk maar 10 tellen. Tegenwoordig zie je dat werk in de horeca vaak als bijbaantje wordt gedaan en deze werknemers zijn vaak niet gespecialiseerd in het maken van cocktails, waardoor de keuze voor een RTD cocktail snel gemaakt is. Ook is het in drukke periodes nauwelijks bij te houden om voor meerdere gasten cocktails op tafel te zetten, tenzij bezoekers liever een half uur willen wachten op hun drankje. 

Ook in cocktailbars van Tilburg wordt gebruik gemaakt van pre-mixed dranken. The Nacho Bar verteld dat zij gebruik hebben gemaakt van RTD cocktails, maar doordat de inkoop hiervan te duur werd zijn ze overgestapt op het maken van eigen pre-made cocktails. Rooftopbar Strøming zegt geen gebruik te maken van pre-mixed cocktails. Zij mixen zelf alleen de sterke dranken voor alle cocktails die ze verkopen vooraf. Met uitzondering van de Pornstar Martini, die in zijn geheel wordt gepre-mixed. Deze drank is langer houdbaar en doet niets aan de smaak van de cocktail. De reden voor het pre-mixen is dat zelfs op een rustige dag de helft van de verkochte dranken cocktails zijn en dit niet is bij te houden zonder het pre-mixen toe te passen.  “Wij gebruiken geen pre-made flessen van de supermarkt, dan moet je geen cocktails verkopen, zegt de barmanager van Strøming”.

Smaak en transparantie

Bij RTD cocktails zie je dat de smaak vaak afwijkt van de vers gemaakte cocktail. Dit komt doordat deze fabrikanten inspelen op een doelgroep die houden van een zoete smaak. Toch verteld The Nacho Bar in Tilburg dat klanten niks merken van het gebruik van pre-mixed cocktails. Echter wordt er naar aanleiding van de uitzending van Keuringsdienst van waarde bij Rooftopbar Strøming regelmatig gevraagd naar hoe zij hun cocktails maken. “Wanneer wij gebruik maken van RTD’s zullen minder mensen komen voor onze cocktails”.

Het hangt er als klant erg vanaf waar je je cocktail besteld voor wat je moet verwachten. Zit je op een gewoon terras? Verwacht dan dat je een pre-mixed cocktail aan het drinken bent. Maar bij een echte cocktailbar zul je voorlopig nog weinig echte ready to drink cocktails tegenkomen.

President Trump aangekomen in China, staatsbezoek kan invloed hebben op jouw levensstijl

0
DEN HAAG – Amerikaanse president Donald Trump tijdens een persconferentie na afloop van de NAVO-top in het World Forum Den Haag. Nederland is, voor het eerst in de bestaansgeschiedenis van de NAVO, gastland voor een NAVO-top. ANP JONAS ROOSENS

De Amerikaanse president Donald Trump is aangekomen in China voor een staatsbezoek. Hij gaat donderdag en vrijdag in gesprek met Chinese president Xi Jinping. De verwachting is dat de Iran-oorlog, onderlinge handelsrelaties en Amerikaanse wapenverkoop aan Taiwan besproken gaan worden. Dit alles heeft indirect invloed op de hele wereld.

Iran-oorlog

Het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) meldt dat Trump uitgebreid in gesprek wil gaan over Iran. Amerika en Iran verkeren nog altijd in een militair conflict; China daarentegen is een belangrijke, economische bondgenoot van Iran. Amerikanist Kenneth Manusama legt uit dat de oorlog in Iran de oorzaak is van stijgende oliekosten en de gevolgen daarvan.

“Het is voor de wereld, voor ons allemaal, van belang dat China en Amerika tot een akkoord komen om de oorlog in Iran te stoppen. Zodat de prijzen normaal worden in de toekomst.”

De stijgende olieprijzen hebben impact op zeer veel sectoren, onder meer transport en plastic-productie, aldus Manusama.

Miljardendeals

‘Hogere importheffingen’, het zijn woorden die vaak zijn gevallen tijdens de tweede termijn van Trumps presidentschap. Hoewel een groot deel van deze heffingen vorige week onwettig zijn verklaard en regering-Trump naar schatting 166 miljard dollar moet terugbetalen aan importeurs, blijft het een agendapunt deze Trump-Jinping-top. Hoe hoger de import- en exporttarieven, hoe hoger de prijzen van de producten. Manusama geeft echter aan dat te lage tarieven tussen de landen ervoor zouden kunnen zorgen dat ‘Europa buiten de boot valt’. Als het voordeliger is om zaken te doen met Amerika, waarom dan onnodig zaken doen met Europa?

Trump is overigens niet in zijn eentje naar China afgereisd. Tim Cook, bestuursvoorzitter van technologiebedrijf Apple, Elon Musk, CEO van autoproductiebedrijf Tesla en Jensen Huang, CEO van technologiebedrijf Nvidia, gingen ook mee. “Zij willen natuurlijk ook graag dat er goede deals worden gesloten”, aldus Manusama. “Ze willen zo goedkoop mogelijk produceren, en dat kan het beste in China.”

Producten zoals iPhones en computerchips – voor spelcomputers bijvoorbeeld – moeten zonder al te veel moeite naar Amerika geïmporteerd kunnen worden, en dus hebben de zakenmannen een gemeenschappelijk belang: er moeten zo weinig mogelijk handelsbarrières zijn. Dat geldt voor producten uit allerlei sectoren, zo ook voedsel en artikelen van Chinese webshops zoals Aliexpress en Temu.

Taiwan

Ook de Amerikaanse wapenverkopen aan Taiwan hebben impact op de wereldeconomie. Manusama legt uit hoe dat zit: Amerika wil dat de vaarroutes over de Zuid-Chinese Zee openblijven. China wil de controle over de eilanden op die zee: onder meer Taiwan. Als dat gebeurt, verwacht de amerikanist dat het prijziger wordt om die vaarroutes te gebruiken. En ook door die macht die China zou uitoefenen, zou jouw dagelijks leven weer wat duurder worden.

BEIJING – Demissionair minister-president Mark Rutte ontmoet president Xi Jinping tijdens een werkbezoek aan Volksrepubliek China. ANP REMKO DE WAAL

Debat over baas in eigen baarmoeder: Welke veranderingen zijn nodig voor echte zelfbeschikking?

Tijdens een debatavond over ‘baas in eigen baarmoeder’ spraken drie vrouwen vanuit hun eigen expertise over de toekomst van abortus in Nederland. Gynaecoloog Gunilla Kleiverda, sociaalwetenschapper Jenneke van Ditzhuijzen en rechtswetenschapper Fleur van Leeuwen gingen met elkaar in gesprek over hoe er een samenleving gecreëerd kan worden waarin vrouwen zonder maatschappelijk oordeel of politieke druk zelf kunnen beslissen over abortus.

Uit het strafrecht

Volgens rechtswetenschapper Van Leeuwen begint die toekomst bij de wet. Op dit moment staat abortus in Nederland in het strafrecht opgenomen. Een vrouw moet langs een arts en kan niet compleet zelf beschikken over haar keuze. 

De abortuspil zou hier in de toekomst bij moeten helpen, zodat een vrouw volledige zelfzorg heeft en in een voor haar veilige omgeving een keuze kan maken hierover. 

Framing in taalgebruik
Gynaecoloog Gunilla Kleiverda benadrukte vooral hoe groot de invloed van taal en framing is in het abortusdebat. Volgens haar bepalen woorden mede hoe mensen over abortus denken, en ook de manier hoe vrouwen zich voelen wanneer zij een zwangerschap afbreken.

Termen als ‘abortus plegen’ impliceren volgens haar dat iemand iets verkeerd doet. Ook woorden als ‘baby’, ‘jongetje’ of ‘meisje’ in een vroeg stadium van de zwangerschap sturen het emotioneel een bepaalde kant op. Kleiverda pleit daarom voor neutralere taal, zoals ‘een zwangerschap afbreken’ of spreken over een ‘vrucht’ in plaats van een kind.

Ook beeldvorming speelt hierin een grote rol. Ze wees op veelgebruikte afbeeldingen van een foetus in een baarmoeder waarbij de zwangere vrouw volledig uit beeld verdwijnt. Volgens haar versterkt dat het idee dat abortus alleen draait om de foetus, terwijl het lichaam en welzijn van de vrouw hier nauwelijks zichtbaar op is. 

Rol van de man

Sociaalwetenschapper Jenneke van Ditzhuijzen bracht een ander perspectief in. Volgens haar voelen sommige mannen een sterk belang bij de zwangerschap en de beslissing daaromheen, maar hun mening blijft vaak op de achtergrond. Er bestaat geen vaste sociale norm dat mannen meegaan naar een abortuskliniek. 

Van Ditzhuijzen pleit daarom ook voor meer aandacht voor mannen in de begeleiding en voor gesprekken over abortus om zo handvatten te geven voor steun, communicatie en betrokkenheid. Sommige klinieken organiseren inmiddels speciale dagen dat partners mee kunnen. 

Toekomst 

Ondanks de verschillende invalshoeken, schetsten de drie vrouwen uiteindelijk een vergelijkbaar toekomstbeeld: een samenleving waarin abortus als een persoonlijke beslissing wordt gezien en waar vrouwen zelfstandig en zonder schaamte over kunnen beschikken.

Rechter doet uitspraak in zaak acteur Ferry Doedens

Vandaag verscheen Ferry Doedens (35) voor de politierechter in Utrecht. Het OM eist een boete van 800 euro voor rijden onder invloed van drugs, waaronder crystal meth, GHB en speed. Daarnaast wordt een voorwaardelijke rijontzegging van zes maanden geëist.

De zaak draait om zijn derde aanhouding in 2024. Eerder veroordeelde de rechter Doedens al voor twee vergelijkbare incidenten. Toen kreeg hij een taakstraf en moest hij zijn rijbewijs inleveren. Hij is op dit moment nog bezig met het uitvoeren van die taakstraf. Volgens entertainment- en showbizzplatform Ditjes en Datjes werkt hij als afwasser op een plek waar hij buiten de schijnwerpers kan blijven.

Doedens was zelf aanwezig tijdens de zitting. Zijn advocaat gaf eerder aan dat de acteur na afloop ook de pers te woord zal staan.

In de afgelopen jaren kwam hij vaker negatief in het nieuws door verslavingsproblemen en incidenten rond drugsgebruik. Daardoor verloor hij in 2020 voor de tweede keer zijn rol in Goede Tijden, Slechte Tijden. Ook zorgde de documentaire Ferry: Lost, die eerder dit jaar werd uitgezonden, voor veel ophef. Daarin geeft Doedens een inkijk in zijn leven, waarbij drugsgebruik, mentaal welzijn en de gevolgen voor zijn carrière centraal staan.

KLM schrapt vluchten; vakanties in gevaar?

SCHIPHOL – Reizigers worden geholpen door medewerkers op luchthaven Schiphol. ROBIN VAN LONKHUIJSEN / ANP

Toen de oorlog in het Midden-Oosten eind Februari was losgebarsten, was met het vliegtuig weg gaan minder van zelfsprekend dan eerst. Vluchten moesten via een omweg, hadden ernstige vertragingen of gingen niet meer door. Nu lijkt het vliegverkeer weer langzamerhand door te gaan, maar toch gaat dit niet zonder slag of stoot.

Het grote probleem

Het grootste probleem omtrent vliegen op dit moment is de brandstof. Iran houdt de Straat van Hormuz dicht en dus is er minder kerosine voor de vliegtuigmaatschappijen. De kerosine die er wél is, wordt natuurlijk duurder. Daarom heeft KLM laatst 160 vluchten naar Londen en Düsseldorf geschrapt, omdat deze niet rendabel genoeg waren. Zo besparen ze weer een beetje brandstof.

Afhankelijk

Hoe kan het dan dat als één bron kerosine wegvalt, dat dat zoveel problemen oplevert? Luchtvaarteconoom Rogier Lieshout zei in een artikel van Trouw het volgende: “Ruim driekwart van de vliegtuigbrandstof wordt in EU-raffinaderijen geproduceerd en hier op Europese luchthavens getankt. Minder dan een kwart wordt geïmporteerd uit het Midden-Oosten. Maar de ruwe olie die nodig is voor de productie van kerosine komt deels wel uit de Golfregio, dus op termijn kan dat een probleem worden.”

Hoe nu verder?

Het is niet te voorspelen of er nog meer vluchten worden geschrapt en welke dat eventueel zouden zijn. Andrea Willemse, woordvoerder van de KLM, zei: “Wij passen ons netwerk continu aan op basis van actuele factoren, zoals vraag, operationele uitvoerbaarheid en kosten, waarbij we onze passagiers zo goed mogelijk blijven bedienen.

Door de gestegen brandstofprijzen als gevolg van de situatie in het Midden-Oosten hebben wij voor de komende periode een zeer beperkt aantal vluchten binnen Europa geannuleerd. We zorgen ervoor dat passagiers snel een passend alternatief krijgen.” Denk hierbij aan het omboeken van tickets naar de eerstvolgende vlucht. Op deze manier hoopt KLM-passagiers toch op plek van bestemming te krijgen.

Overigens is KLM niet de enige die brandstof bespaard. Duitse luchtvaartmaatschappij, Lufthansa, schrapt tot oktober maar liefst 20.000 korte afstandsvluchten, meldt NU.nl.

Vergoedingen

De luchtvaartmaatschappijen zijn helaas niet verplicht om losse vliegtickets te vergoeden en daarom geeft verzekeringsmaatschappij, Independer, als tip om een pakketreis te kopen. Dan is het reisbureau verantwoordelijk om jou op plaats van bestemming te krijgen.